J08 OVER DE DOODK ZEE. 



die in den Bijbel de opgang van Akrabbim wordt genoemd. 1) Een 

 diepe stroom, Wadi--el-Jeib geheeten en ver uit het zuiden af- 

 vloeijende, baant zich door deze klippenrij eenen weg en stort zijn 

 water in de Doode zee uit. Hoewel zijne bedding in den zomer 

 droog is, voert hij echter in den regentijd eene magtige massa 

 water uit de Arabah en de haar omgevende bergen mede. 2) 



Wij hebben dus voor ons eene groote aardkloof, een barst in de 

 aardschors, die van den Libanon af zich tot de Elanitische golf uit- 

 strekt. De Doode zee maakt dus slechts een deel uit van die diepe 

 en zich verre in eene gelijke rigting uitstrekkende kloof in de op- 

 pervlakte van dit gedeelte der aarde. Het kan dan ook geenszins ver- 

 wonderen, dat vele geleerden zich overtuigd hielden, dat de Jordaan 

 zich eenmaal door dit dal heen in de Elanitische golf ontlastte. Maar 

 de onderzoekingen van burckhardt, de berton, robinsoin en 

 anderen hebben het bewijs geleverd, dat althans bij de tegenwoor- 

 dige ligging dezer landen eene uitwatering des Jordaans in de 

 Roode zee onmogelijk zoude zijn. Men heeft namelijk bevonden, 

 dat het land op omstreeks 30° N. breedte zijne grootste hoogte 

 heeft bereikt en [daar eene waterscheiding vormt. 3) Het gevolg 

 daarvan is, dat de ten Noorden van deze waterscheiding voorko- 

 mende beken of wadis noordwaarts vloeijen en hare wateren naar 

 de Doode zee laten afstroomen; terwijl de beneden den 30° N. 

 breedte zich bevindende wadis zich zuidwaarts naar de Elanitische 

 golf wenden. Deze waterscheiding bestaat echter geenszins in een 

 bergketen, die de Wadi-el-Arabah dwars zoude doorsnijden, maar 

 veel meer in eene grondverhefflng. De groote aardkloof behoudt 

 ook op de hoogte dier waterscheiding dezelfde gedaante, die zij 

 doorgaans heeft en vertoont nu eene meer efïene, dan weder eene 

 meer golvende en heuvelachtige zandvlakte. 



Overzien wij nu het geheele aardrijkskundig gebied, waarvan de 

 Doode zee een deel uitmaakt. Het is eene groote, in ééne rigting 

 voortloopende scheur of kloof in de oppervlakte der aarde, die, aan 



I) Num. 31, 3, 4; Josua 15, 2, 4. 2) Robinson, III, bl. 779. 



3) RlTTKR, XV, 1 S. 768. 



