114 OVER DE DOODE ZEE. 



hoopt en deels in onder den bodem zich verre uitstrekkende lagen, 

 deels in vloeibaren staat, in naptha of aardpekbronnen aanwezig, 

 eens door het vuur aangetast, moest wel eenen brand verwekken, 

 die Sodom en Gomorra en al wat in het dal Siddim was, geheel 

 verdelgde, maar die ook diep in de aarde indrong en haar tot eene 

 aanzienlijke diepte uitholde. Het verwondert ons niet, dat, toen abra- 

 ham dezen ontzettenden aardbrand, deze vreesselijke verwoesting uit 

 de verte aanschouwde, het hem was, alsof de rook eens ovens van 

 het land opging. 



Toen deze uitbranding welligt geruimen tijd geduurd en zich 

 tot aan het zuidelijk gedeelte van het binnenmeer had uitgebreid, 

 moest eindelijk de dam , die den bran denden vuurpoel van het wa- 

 terbekken der Doode zee scheidde, bezwijken. Een onvermijdelijk 

 gevolg hiervan was, dat de watermassa van het nu noordelijk gedeelte 

 der Doode zee zich in dien vuurpoel stortte en dien zeker onder 

 de hevigste koking en geweldige stuiptrekkingen bluschte. Het ge- 

 bied van de Doode zee werd nu tot haren tegenwoordigen omvang 

 uitgebreid, en hare bittere wateren rolden, waar vroeger de dartele 

 bevolking van Sodom en Gomorra hare gruwelen had bedreven. 



Maar door de uitbreiding van het waterbekken der Doode zee 

 moest ook de natuurlijke gesteldheid van haar water al spoedig 

 eene groote verandering ondergaan. De bij en om Sodom liggende 

 steenzoutbeddiugen werden nu in onmiddellijke aanraking met het 

 water der Doode zee gebragt. Door winterregens afgespoeld, voerden 

 ze eene ontzaggelijke menigte zout in opgelosten toestand naar de 

 zee en verhoogden het zoutgehalte van haar water, terwijl nog bo- 

 vendien de onder den grond verborgene zoutbeddingen thans ont- 

 bloot en aan de inwerking des waters werden blootgesteld. 



Men heeft wel eens gemeend , dat de geheele vallei , die thans 

 door de Doode zee wordt ingenomen, voor de verwoesting van So- 

 dom en Gomorra eene vruchtbare vlakte was, door welke de Jor- 

 daan kronkelde; maar dat onder dien verraderlijken grond eene 

 onderaards che zee verborgen lag. Toen nu de bovengrond vlam vatte 

 en de aardkorst was doorgebrand, zoude de daaronder verborgen 

 zee voor den dag gekomen zijn en dien grond met alles wat hij 



