DE OORSPRONG DER PARELEN, 



DOOR 



P. H A R T I N G. 



Er is welligt geene zucht algemeener onder het raenschdom dan 

 die om zich op te sieren. Die zucht moge zich bij verschillende 

 menschen op eene verschillende wijze openbaren, al naar gelang 

 van het meer of minder gelouterd schoonheidsgevoel, den zooge- 

 naamden smaak, of wel gewijzigd worden door dien trek tot na- 

 volging, waardoor de mode zulk eenen overheerschenden invloed 

 heeft, toch is welligt niemand die mensch heet geheel vrij van die 

 zucht, welke wij schier geneigd zouden zijn tot de den mensch 

 aangeboren instincten te rekenen. Trouwens wie weet het niet, dat 

 het kind reeds van den eersten tijd af, waarop het bewustheid ver- 

 raadt van zijn eigen bestaan te midden van andere menschelijke 

 wezens, ook blijken geeft van het vermaak, dat het gevoelt, om 

 "mooi" te zijn, ja, hoe het spoedig leert zich kleine ongemakken te 

 getroosten, alleen in het vooruitzigt van weldra in fraaije klee- 

 deren te zijn gedoscht en daardoor een behagelijk voorkomen te 

 erlangen. Dit laatste toch is het eigenlijke doel van elke opsiering; 

 de wilde bewoners der Zuidzee- eilanden mogen, om dit doel te be- 

 reiken, zich de pijniging van het tatouereu laten welgevallen, 

 anderen zich met schelpen behangen of eene vederenkroon opzet- 

 ten; de beschaafde Europeesche vrouwen mogen daartoe de hulp- 

 middelen aanwenden, die kunstvlijt, weelde en haar eigene meer 

 gezuiverde smaak haar aanbieden; de mannen mogen tegenwoordig 

 die opsiering meer dan vroeger zoeken in eene deftige kleederdragt 

 en in de tegenstelling tusschen donkere kleuren en helder wit, — 

 allen, zij mogen het erkennen of niet, willen bij hunne medemen- 

 schen eenen aangenamen indruk te weeg brengen, met andere woor' 



