DE OORSPRONG DER PARELEN. 121 



den: zij trachten te behagen. En wie zal dit afkeuren, vooral in 

 de vrouw, voor welke de maatschappij eene dorre woestenij zoude 

 wezen, indien zij er geen belangstelling, geen deelneming, geen 

 liefde van andere meuschelijke wezens vond? Slechts de menschen- 

 hater, die, omdat de zamenleving hem geen genot aanbiedt, als 

 strenge zedemeester optreedt en nu den boom zoude willen uit- 

 rooijen , alleen omdat deze soms ook wel eens eenige wrange vruch- 

 ten draagt, in de plaats van, door eene verstandige kweeking en 

 gepaste snoeijing, aan de takken die rigting en groei te geven, 

 waardoor de zich daaraan ontwikkelende vruchten zoet en welsma- 

 kend worden. 



Hoe het zij , niemand zal immer in staat zijn die ingeschapen 

 aandrift, welke zoo naauw zamenhangt met het algemeene karakter 

 des menschen als gezellig wezen, geheel uit de dooven, en wel verre 

 dat wij dit zouden willen beproeven, vinden wij er veeleer een 

 voorwerp van studie in , zoowel voor den menschkundigen wijsgeer , 

 die de grondslagen eeuer ware aesthetiek tracht te leggen, als van 

 den natuurkundigen, die de verschillende tot opsiering van het 

 menschelijk ligchaam aan de natuur ontleende voorwerpen en stof- 

 fen, uit zijn bijzonder standpunt tracht te beschouwen. 



Wel is waar, heeft men den smaak dikwijls grillig genoemd en 

 te regt, want wie weet het niet, hoe uiteenloopend geoordeeld wordt 

 over dezelfde kleederdragt op verschillende tijden , soms zelfs door 

 dezelfde menschen. Maar dit verwijt treft toch het eigenlijke, ware 

 schoonheidsgevoel niet. Er zijn dingen, die door al wat mensch 

 heet en door alle tijden heen voor schoon gehouden zijn en zullen 

 gehouden worden, en juist deze zijn het, die uit het zoo even ge- 

 noemde tweeledige oogpunt meer bijzonder onze aandacht verdienen. 

 Als een merkwaardig voorbeeld daarvan noem ik de parelen. Van 

 de oudste tijden af, waarvan de geschiedenis gewaagt, tot op den 

 huidigen dag toe zijn parelen altijd beschouwd als behoorende tot 

 de uitnemendste versierselen, en niet alleen waren het de vrouwen, 

 die er zich mede optooiden , maar in de kroonen en scepters van 

 Vorsten prijkten zij steeds als de zinnebeelden van rijkdom, en 

 schitteren zij ook al minder dan de diamanten en andere edelge- 



