DE OORSPRONG DER PARELEN. 123 



weten wat zij eigenlijk zijn, dat is waar zij gevonden werden, uit 

 welke stof zij bestaan , op welke wijze zij zich vormen. 



De Oosterlingen, die vaak de natuur door het dichterlijk oog- 

 hunner verbeelding beschouwden, noemden de parelen daauwdrop- 

 pels des hemels, die in de schelpen waren gevallen en daarin door 

 het zonnevuur verstijfd. Eene schoone voorstelling inderdaad, wel 

 in harmonie met het doel , waartoe de parelen worden aangewend , 

 maar die helaas geheel voor de nuchtere waarneming heeft moeten 

 wijken , even als zoo menige andere van echt poëtisch gevoel ge- 

 tuigende fabel , die geboren werd in het land der duizend en een 

 nacht vertellin gen. 



Inderdaad zal het blijken, dat de parelen eenen geheel anderen 

 oorsprong hebben, eenen oorsprong, die alleen aan dengenen minder 

 edel kan toeschijnen, die de doode natuur boven de levende stelt, 

 en wiens oog nog niet geopend is voor de in het geheim werkza- 

 me krachten van het organische leven. 



Dat parelen gevonden worden in de schelpen van dieren, die na 

 met onze oesters overeenkomen, is genoeg bekend, minder welligt 

 dat zij geenszins tot eene enkele soort van schelpdieren beperkt 

 zijn, maar door verscheidene soorten worden voortgebragt. Wel is 

 waar levert de echte pareloester, de in de Indische- en E-oode zee 

 levende Meleagrina margaritifera^ de grootste en schoonste pare- 

 len, maar de stof, waaruit de parelen worden opgebouwd, komt na- 

 genoeg in alle tweekleppige schelpdieren en ook in vele andere voor, 

 en zoo kunnen zich dan ook, onder zekere omstandigheden, parelen 

 in zeer verschillende soorten van deze dierklasse vormen. Zoo behooren 

 daartoe ook de in onze slooten, beken en vijvers levende zoetwater- 

 raosselen [Unio en Anadonta). De straks vermelde Britsche parelen 

 werden vermoedelijk door deze geleverd, en nog heden ten dage zijn 

 er in Engeland, Schotland en Ierland op verscheidene plaatsen zulke 

 parelvisscherijen en desgelijks in Duitschland, namelijk in Bohème 

 bij Krumau en Erauenberg, in Beijeren in de Olsnitz, maar vooral 

 in Saksen in het bovenste gedeelte van de Eister en de in haar 

 mondende beken, waar sedert 1621 eene geregelde kweekerij en 

 visscherij onder behoorlijk toezigt der regering bestaat. In 1851 



