124 DE OORSPRONG DER PARELEN. 



leverde deze 278 stuks, waaronder 83 van de eerste klasse. In 

 het zoogenoemde groene gewelf te Dresden worden eenige der grootste 

 en schoonste Saksische parelen bewaard. Zelfs in Lapland wordt de 

 parel visscherij uitgeoefend, waarvan linnaeus eene uitvoerige be- 

 schrijving heeft gegeven. 



De parelen worden op tweederlei plaatsen gevonden, hetzij vast- 

 gehecht aan de binnenvlakte der schelp, of vrij liggende in de 

 inwendige deelen, vooral tusschen de lappen der uitwendige be- 

 kleedselen , den zoogenaamden mantel van het dier. In uitwendig 

 aanzien en ook door de geaardheid der stof komen de paarlen na 

 overeen met de binnenste gladde, glinsterende laag der schelpen, 

 welke den kenmerkenden naam draagt van parelmoer, parelmoeder, 

 in het Hoogduitsch perlmutter. Soms hoort men dezen en genen 

 daarvoor de woorden perle d'amour gebruiken, maar de zoodanigen 

 kennen noch hunne eigene moedertaal noch de Transche, want 

 in laatstgenoemde taal draagt die zelfstandigheid den naam van 

 nacre de perles. 



Even als de geheele schelp is ook die parelmoerlaag een voort- 

 brengsel der levenswerkzaamheid van het dier dat de schelp be- 

 woont, of, om juister te spreken, de geheele schelp maakt een 

 gedeelte des diers uit en groeit mede, naarmate de daarbinnen be- 

 sloten weeke deelen in omvang toenemen , even als de huid van 

 den mensch in omvang toeneemt, wanneer zijn geheele ligchaam 

 grooter wordt. Die schelp is dan ook geenszins eene vormlooze 

 kalkstof, die zich aan de oppervlakte afzet op de wijze, waar- 

 op zulks geschiedt aan ligchamen die in water liggen , dat rijk 

 aan koolzuren kalk is, gelijk b. v. het meertje van Rockanje op 

 het eiland Voorne, maar zij bezit integendeel een uiterst fijn en 

 keurig maaksel, welks bijzonderheden ons door het mikroskoop 

 onthuld worden , doch waarover wij , ten einde te groote uitvoe- 

 righeid te vermijden, thans niet willen uitwijden. Genoeg zij het 

 aantestippen , dat elke schelp uil een groot aantal lagen bestaat , 

 welke achtereenvolgens aan de oppervlakte van den reeds genoem- 

 den mantel worden afgescheiden, en dat derhalve ook de bin- 

 nenste dier lagen, de parelmoerlaag, welke de overige als met 



