DE OORSPRONG DER PARELEN. 125 



een glazuursel overdekt, aan die afscheiding haren oorsprong te 

 danken heeft. 



Parelen zijn derhalve niet anders dan parelmoerstof , welke niet 

 vlak is uitgebreid, maar eenen meer of min ronden vorm heeft 

 aangenomen. Dit geschiedt echter niet op eens , als of een droppel 

 weeke stof uit den mantel te voorschijn kwam en dan tot een vast 

 ligchaam stolde. Integendeel, de vorming van parelen geschiedt 

 uiterst langzaam en de grootere zijn het werk van vele jaren. Dit 

 heeft reeds de ondervinding, bij de parelvisscherijen opgedaan, ge- 

 leerd en wordt bovendien bevestigd door het maaksel der parelen 

 zelve. Doorklieft men deze namelijk, dan ziet men, dat zij zijn 

 zamengesteld uit een zeker getal elkander van rondom kringsgewijs 

 (concentrisch) bedekkende lagen. Elk dezer lagen duidt een tijdperk 

 aan, gedurende hetwelk het dier de parel, door omgeving met nieuwe 

 parelmoerstof, vergroot heeft, om daarna de gevormde laag te la- 

 ten vast worden en verharden , en dan weder eenigen tijd later 

 met de vergrooting voort te gaan. 



Maar wat mag het dier bewegen, om zulke voor zijn eigen leven 

 geheel nuttelooze dingen , als de parelen zijn , te vervaardigen en 

 daartoe een gedeelte zijner eigene zelfstandigheid aan te wenden ? 

 Zie daar de groote vraag, die sedert lang de natuuronderzoekers 

 heeft bezig gehouden en eerst in den laatsten tijd op eene voldoende 

 wijze is opgelost. 



Reeds lang had men opgemerkt, dat de schelpdieren zich van 

 hunne parelmoerstof als een verdedigingsmiddel bedienen, want 

 wanneer andere schelpdieren, wormen enz. hunne schaal trachten te 

 doorboren, dan verhinderen zij zulks door op dat j)unt dikkere 

 lagen parelmoerstof aan te brengen, waardoor dan inwendige ver- 

 dikkingen en uitwassen ontstaan, die meer of min op parelen ge- 

 lijken. Deze waarneming gaf waarschijnlijk aan linnaeüs het denk- 

 beeld , van het middel om parelen door de zoetwatermosselen op 

 kunstmatige wijze te laten vormen, welk middel vermoedelijk daarin 

 bestond dat hij de schelpen, met spitse ijzerdraden doorboorde. 

 In 1761 bood hij zijn middel als een geheim aan den Koning van 

 Zweden en den Rijksraad aan, maar toen deze den aankoop wei- 



