134 DE MONDEN DER RIVIEREN. 



ontspringen de takken van den Nijl , en hoe vele nasporingen daarom- 

 trent ook zijn gedaan , zoo heeft men ze nog niet alle tot haren 

 versten oorsprong kunnen opsporen. Wanneer een der Nijl-armen 

 ook al niet uit het nieuw ontdekte groote Zuid-Afrikaansche bin- 

 nenmeer Uniamesi ontspringt, zoo geven de daaraan grenzende 

 hooge gebergten voorzeker niet onbeduidende takken aan dezen 

 stroom af, dien wij in lengte bijna met den Amazonenstroom zouden 

 kunnen vergelijken. Groote gebergten en eene ontzaggelijke menigte 

 beken en rivieren moeten zamenwerken, om zulk eene rivier daar 

 te stellen, die, na drie honderd uren ver door een regenloos kli- 

 maat te hebben heengestroomd en groote hoeveelheden water door 

 verdamping te hebben verloren, nog als eene magtige rivier de zee 

 bereikt. In haar hojDgeren loop door Nubië, Opper- en Midden- 

 Egypte, is de Nijl in een naauw dal ingesloten, waaruit zij bi] 

 Kaïro te voorschijn treedt, terwijl de gebergten ter weerszijde uit- 

 eenwijken, en eene lage landstreek van 400 vierkante geographische 

 mijlen (bijna 720 vierkante uren) begrenzen, door w^lke de Nijl 

 in vele armen zijne wateren naar de Middellandsche zee voortrolt. 

 Groote veranderingen hebben in deze vlakte in den loop der 

 eeuwen plaats gegrepen. Vooreerst zijn de verschillende armen, waarin 

 de Nijl zich verdeelt , veelvuldig van gedaante en grootte veranderd; 

 de takken van Damiette en Rosette, die thans de voornaamste zijn, 

 waren in den ouden tijd zeer onbeduidend, terwijl toen de Cano- 

 pische (met r7 op de kaart aangeduid), de Sebennytische (thans mond 

 van Burlos , e op de kaart) en de Pelusische (thans mond van Synch , i 

 op de kaart) armen de hoofdmassa van het water afvoerden. De reden 

 van deze veranderingen ligt in het zand en slib , dat de rivieren in 

 haar bed en langs hare oevers afzetten, waardoor bed en oevers der 

 rivieren ten laatste zoodanig worden opgehoogd , dat zij allengskens bo- 

 ven het omliggende land uitsteken. Gelijk wij bij ons te lande dit 

 verschijnsel door kunstmatige dijken te weeg brengen, zoo geschiedt 

 dit ook op natuurlijken weg, doordien de ter weerszijden van den 

 stroom afgezette slib een dam vormt, dien het water niet vermag te 

 overschrijden, hoewel het daarnevens gelegen land een veel lager bed 

 zoude kunnen vormen. Maar te eenigertijde zal de rivier dezen 



