DE MONDEN DER RIVIEREN, 



15:3 





den Amsterdam sch en bodem , dan zouden wij 

 een ruimen blik kunnen werpen in de ver- 

 scheidenheid en raagtigheid der vormingen , 

 die onze aangeslibde gronden zamenstellcn ; 

 Avij zouden als het ware eene onderaardsche 

 geologische kaart van onzen bodem kunnen 

 ontwerpen. Hoogst wenschelijk zoude zulk 

 eene onderneming voorzeker zijn, zelfs in 

 weerwil dat men zich niet met eene bedriege- 

 lijke hoop vleijen mag, dat hare groote kosten 

 op eenige andere wijze zouden worden goed- 

 gemaakt dan door hetgeen de wetenschap er bij 

 winnen zoude , daar er noch goud , noch steen- 

 kolen noch metaalertsen in onzen grond voor- 

 handen zijn, die de gedane voorschotten 

 zouden kunnen terug betalen. Alleen in onze 

 hoogere streken, namelijk in het Limburgsche, 

 zal men met hoop op goed gevolg boringen 

 naar steenkolen kunnen in 't werk stellen , 

 terwijl ook in onze oostelijke provinciën, 

 aan de Westphaalsche grenzen , bij dergelijke 

 boringen bruinkolen of zelfs steenkolen kon- 

 den voor den dag komen ; hierdoor zal eene 

 volledige kennis van onzen vloedgrond en 

 van de oudere lagen mogelijk worden. Doch 

 hoewel wij ons voor de latere aanslibbingen 

 voorloopig met de bestaande kennis, voor 

 zooverre de diepere lagen aangaat, moeten 

 vergenoegen , zoo kan echter de dikte der 

 lagen onder Amsterdam ons reeds tot eene 

 schatting van de raagtigheid onzer aange- 

 slibde gronden leiden. Bepalen wij de bere- 

 kening tot de provinciën Noord- en Zuid- 

 Holland met het lagere gedeelte der provincie 

 Utrecht; de oppervlakte dezer landen be- 



