EENIGE BIJZONDERHEDEN 



OVER DEN 



BAARS, 



ï. C. W I N K L E K. 



Het is zonder tegenspraak een oogenblik van rein genot voor 

 den gevoeligen waarnemer van de schoonheden der natuur , als hij , 

 op een zonuigen zomermiddag, een oogenblik rust neemt van zijne 

 nasporingen, aan den oever van een helder water. Zijn blik rust 

 dan met welgevallen op de menigte van water- en oeverplanten, op 

 het gepluimde riet en de heldergroene biezen, op de bloeijende 

 nenuphars en de met goudgele bloemen prijkende inlandsche irissen. 

 Het zonderlinge, zijne teedere worteltjes in het water uitschietende 

 kroos, houdt zijne aandacht bezig, en met bewondering ziet hij de 

 krachtig opgeschotene stengels van wilde kervel en van kalmus. 

 Hij ziet water-insecten in duizende kringen en rigtingen zwemmen 

 en over de onbewogene oppervlakte loopen , zonder die zelfs merk- 

 baar te rimpelen. Eene watertor graaft zich een hol in het slijk en 

 eene huisjesslak knaagt rustig voort aan het blad van eene wilde 

 valeriaan. Op het kleine kleefkruid kruipt de groote zwarte olie- 

 fant-rups {Sphhix euphorhiaé) en uit de bloemkelken van het lamium 

 album zuigt de luid gonzende hommel zijn voedsel; het zandoogje 

 (Janira) fladdert rond en plooit zijne donzige vleugelen te zamen, 

 rustende op de schijf bloempjes der heilis perennis^ en aan den onder- 

 kant van een der wortelbladeren van den klis, neemt de vlinder 

 van den linden pylstaart [Smerintlms tiliae) zijne dagrust. Maar op 

 eens wordt de aandacht van den rustenden beschouwer van dat alles 

 afgetrokken en zijn oog geboeid door het plotselinge verschijnen 

 m het kristalheldere water van een vischje,dat als onbewegelijk blijft 

 staan om vervolgens, na eenigen tijd, weder plotseling te verdwijnen 



