^%^ ERNIGE BIJZONDERHEDEN 



leven, zwemt toch steeds elk op zich zelven. Zijne wijze van zwemmen 

 is van die der andere visschen zeer onderscheiden en niet ongelijk 

 aan die van den snoek. De baars schiet plotseling regt vooruit, blijft 

 nu een oogenblik in volkomene rust en herneemt dan weder in eens 

 zijne voortgaande beweging, zwemmende dus als bij sprongen. Som- 

 tijds in den zomer, als er vele larven van tipulae en lih ellulae o^Yi^i 

 water zwemmen en de ctdex pipiens of gewone mug boven het wa- 

 ter danst, springt de baars uit het water op om die diertjes te 

 bemagtigen. Tn deze bezigheid verschuilt hij zich onder het blad van 

 eene waterplant of tusschen het riet; en schiet dan in eens op zijne prooi 

 los, de Zweden zeggen dan van den baars: han stimmt er, de Duitschers 

 er drangt sicJi; en daar de baars bij dien sprong uit het water te gelijker- 

 tijd met den horizontaal gerigten staart eenen slag doet op de opper- 

 vlakte des waters, die een klank geeft als of iemand op het water 

 spuwde , zoo geven de Zweedsche liefhebbers van baars , met den vin- 

 ger eenen tik op het water, hetwelk alsdan een vrij gelijken klank 

 geeft , om zoo doende den baars te lokken , verbeeldende hij zich 

 dat op die plaats een zijner kameraden bezig is met stimmar. 



Het gewone voedsel van den baars bestaat uit wormen, insecten, 

 kleine vischjes, en zelfs ontziet hij de jongen van zijne eigene soort 

 niet. Yaerell vond in eenen baars van tien duim lengte, tien an- 

 dere baarsjes. Gulzig is hij in de hoogste mate en dit gebrek is 

 dikwijls de oorzaak van zijnen dood: stekelbaarsjes namelijk, door 

 hem ingeslokt wordende, zetten hunne scherpe stekels op in de 

 keel of in den slokdarm van den baars, blijven daar dus vastzitten 

 en doen den overweldiger' sterven. Volgens t.acépède eet hij ook 

 jonge adders, kikvorschen en zelfs jonge waterratten. 



De baars moet drie jaar oud zijn om kuit te schieten; hij is 

 dan gewoonlijk zes duim lang, en die lengte kan men als die van 

 een volwassen baars aannemen. 



Tot hoelang hij voortgroeit is niet bekend ; zoowel hier te lande als 

 in Trankrijk en Zwitserland wordt hij zeer zeldzaam langer dan 15 

 duim, en weegt hij alsdan ongeveer drie pond. Engeland schijnt 

 het gunstigste land voor de ontwikkeling van den baars te zijn; 

 in de wateren van Richmondspark zijn baarzen van vier pond ge- 



