'1' 



OVER DEN BAARS. "iw 



tinnen vischje maken van drie duim lang en van gedaante als een 

 kleine brasem of blei. Aan beide zijden wordt een gewone stalen 

 vischhaak vastgehecht en het vischje met de rugvin, aan een snoer 

 of draad, horizontaal opgehangen. Men neemt nu eene korte hen- 

 gelroede, en bevestigt aan het eene uiteinde het ongeveer vijf voet 

 lange koord. De visscher gaat in een schuitje, zoekt eene plek uit 

 waar de bodem van het water vast, dat is, niet slijkerig is, legt zijn 

 schuitje vast aan eenen stok en werpt het tinnen vischje over boord. 

 Door zijne zwaarte zakt het op den grond en zoodra het daar is 

 haalt hij het snel terug naar boven en in het schuitje. Dit vallen 

 in het water van het nagemaakte vischje lokt den baars, die, 

 meenende eenen waren visch te zien , toeschiet zoodra het voorwerp 

 wordt opgehaald, en tracht het te vangen; door de zijdelingsche 

 haken nu wordt hij gegrepen en zoo in het schuitje geslingerd. Het 

 is geene zeldzaamheid op die wijze somtijds twee baarzen te gelij- 

 kertijd te vangen; de bezigheid is niet vervelend, en als men geluk- 

 kig genoeg is eene plaats te trefl'en waar zich veel baars ophoudt, 

 gaat de vangst vlugger dan op de gewone wijze met den hengel, 

 te meer nog daar men op deze wijze baars kan vangen in jaarge- 

 tijden (herfst en winter) in welke gewoonlijk de baars niet aan 

 den hengel komt. 



