OVER HET ONWEDER. 197 



maar deze rust is slechts schijnbaar; want o^d den bergtop zelf waait 

 een hevige wind, die de dampen voortdurend wegdrijft, zoodra zij 

 door de koude van den top in zigtbaren nevel zijn verdigt. 



Zoo moet elke wind, die langs onze Aarde strijkt, elke verdigting 

 of verdunning van dampen en nevelen, werktuigelijk eene bron van 

 vrije elektriciteit worden; gezwegen van zoovele oorzaken die, naar 

 mijne bescheiden meening, op gelijke of scheikundige wijze, elektri- 

 sche stroomen in den dampkring kunnen te weeg brengen. 



Maar ik mag den lezer niet langer bezig houden met de be- 

 schouwing van dit uitlokkende , maar tevens moeijelijke vraagstuk, 

 en stap er dus af met den wensch, dat het der wetenschap eerlang 

 zal mogen gelukken, tot de oplossing daarvan iets bij te dragen. 



Het onweder kenmerkt zich , zoo als bekend is, door een fel licht, 

 bliksem, geheeten, en een sterk geluid, donderslag genaamd. 



Niet altijd vertoont zich dit licht onder dezelfde gedaante of kleur, 

 't ^tQM AKAGO heeft bewogen , om de bliksemstralen ter geleidelijk 

 onderzoek in drie soorten of klassen te verdeden. 



Tot de eerste soort brengt hij die bliksemstralen , welke als eene 

 scherpe lichtstreek van verblindenden glans in zaagswijzen loop den 

 hemel doorklieven , en van de eene naar de andere wolk of naar de 

 Aarde schieten. Somwijlen verdeden zich deze stralen in meerdere 

 vertakkingen. De natuurkundige kaemtz, een beroemd schrijver over 

 de meteorologie, verzekert duidelijk eenen straal zich in drie takken 

 te hebben zien verdeden. Ja men vindt door hem opgeteekend, dat 

 bij een vreesselijk onweder "'t geen op den 15 Julij 1835 te llalle 

 losbarstte, vele stralen zich zonderling vertakten, en als 't ware naar 

 een geraamte geleken, waarvan de hoofdstraal den ruggegraat . en de 

 uitschietende stralen de ribben vertoonden. 



Een bliksemstraal is niet anders dan eene groote elektrische vonk, 

 die zich met verbazende snelheid naar een zeker punt begeeft, om 

 het verbroken elektrisch evenwigt te herstellen. Aan die groote snel- 

 heid is het toe te schrijven, dat wij die vonk als een vurige straal op- 

 merken , omdat, door eene zekere eigenschap van het oog , de indrukken 

 op het netvlies gevormd niet onmiddellijk verdwijnen. De reeks van 

 indrukken door de voortschietende vonk op ons netvlies te weeg- 



