ELEKTRISCHE UURWEHKEN. 219 



overvallen. Ter zijde van dit balletje zitten de met aalplaatjes K en 

 I, die elk een vooruitstekend platina puntje dragen, waartegen het 

 balletje bij de beweging des slingers kan raken. C N en N C zijn 

 twee hoefvormige staalmagneten , zoo geplaatst, dat het met draad 

 omwonden ijzeren slingergewigt tot tusschen de polen van elk kan 

 komen. De uitvinder houdt dezen slinger, maanden achtereen , in 

 beweging met den uiterst zwakken stroom, die door eene in den 

 vochtigen grond begraven zinkplaat T met eene daar tegen over staande 

 koperplaat G wordt opgeleverd. Een geleiddraad , aan P verbonden , 

 loopt door de kas des slingers naar de ophangplaat B. Een andere 

 loopt van G naar de beide contactplaatjes K en I. Brengt men den 

 slinger naar regts in beweging, dan raakt spoedig het platina knopje 

 E aan het puntje van I; de stroom gaat, zoodra dit het geval is, 

 in de door de pijltjes aangewezen rigting van de zinkplaat door de 

 omwinding van het ijzeren slingergewigt en zoo verder, en dan vindt 

 er eene aantrekking j)laats tusschen dit en den regtschen magneet, 

 die den slinger in zijne beweging helpt. Vóór dat deze evenwel zijn 

 hoogste punt bereikt heeft, staat hij schuins genoeg om het platina 

 balletje te doen overvallen, waardoor de stroom verbroken wordt 

 en de slinger dus vrij kan terugkeeren. Bij dien terugkeer raakt het 

 platina balletje al spoedig aan het platina puntje van K; de stroom 

 gaat dan weer even als te voren, en de slinger wordt nu door de 

 aantrekking van den linkschen magneet in zijne beweging geholpen, 

 maar ook even spoedig als te voren weder vrijgelaten. Hij blijft dus 

 door den stroom, dien hij zelf op de juiste oogenblikken doet gaan 

 en weder verbreekt, in voortdurende beweging, en het komt er nu 

 slechts op aan , om die beweging door raderwerk op de uur- en mi- 

 nuutwijzers van eene gewone wijzerplaat over te brengen. Dit ge- 

 schiedt door eene inrigting, slechts weinig verschillende van die, 

 waardoor in elk slingeruurwerk de slinger met het raderwerk in 

 verband wordt gebragt. De hier achterstaande figuur kan daarvan een 

 denkbeeld geven. Het radje N kan zicli om een spilletje vrij bewegen. 

 Yan achteren aan het uiteinden van het A vormig stukje T zitten 

 twee pennetjes, die een van beide tegen de tanden van het radje 

 aandrukken , als dit stukje heen en weder wordt bewogen. De vorm 



