EN HET MAKEN VAN PARELEN IN CHINA. 249 



afbeeldingen van sommige dezer dieren vervangen, als even geldig 

 bij de godsdienstige plegtigheden, de voorwerpen zelven. Bij het 

 nalaten dezer oflerplegtigheden achtte men dat winden en golven 

 beiden vijandig zijn, of dat monsterachtige visschen in het water 

 zich vertoonen zouden. De bewoners van dat gedeelte der kust 

 worden afgeteekend als ruwe wilden, bijkans amphibiën, van kinds- 

 been af stoutmoedige duikelaars. Yoorzien met een mes om de schel- 

 pen af te zonderen, welke aan de rotsen vast zitten, en met een 

 mandje, om den vergaderden schat te bergen, werd "de jager van 

 de diepte" met een kabel aan zijn borstrok vastgehecht, van een schip 

 naar omlaag gelaten, en daarbij op een gegeven teeken weder op- 

 gehaald. Er was een groot verschil in de hoeveelheid, die men op- 

 zamelde van het eene jaar op het andere; somtijds waren de haaijen 

 zóó talrijk, dat vele duikelaars daardoor omkwamen. Ten laatste 

 werd dit gevaarlijk bedrijf opgegeven en het visschen met dreggen 

 voor het duiken in plaats gesteld. Waarschijnlijk Averd deze visscherij 

 zoo sterk uitgeoefend, dat de voorraad uitgeput raakte; althans het 

 schijnt niet dat er eenige parelvisscherij op die kust meer plaats 

 had, na de komst van Europeanen in China. In een zeker tijdperk 

 was de visscherij van zooveel belang, dat de Onderkoning van Canton 

 een toeziener aanstelde , die evenwel moeijelijk alle ontvreemding kon 

 beletten, daar de duikers soms onder water de schelpen openden en 

 de parelen in den mond verborgen. De parelen van de Canton- 

 visscherijen waren dikwerf van de grootte van erwten. Het schelp- 

 dier [Meleagrina margaritifera) werd zamengebonden , gedroogd en , 

 met cassia-knoppen gekookt, met rijst gegeten ; talrijke kleine parelen 

 werden onder het kaauwen nog dikwerf in den mond bespeurd. Van het 

 bestaan in China van eenige andere parelvisscherij in eenig tijdperk, 

 wordt in Chinesche boeken geen blijk aangetroffen. Mauco polo ver- 

 meldt dat er in de provincie Kandu (waardoor waarschijnlijk een 

 gedeelte van Yun nan bedoeld wordt) een meer was , waarin parelen 

 gevonden werden , maar welker opzameling alleen van 's Keizers wege 

 geschiedde en overigens verboden was; zij waren er zoo menigvuldig, 

 dat zij zonder dit verbod gemeen zouden geworden zijn en alle waarde 

 verloren hebben. De vermaarde reiziger is hier waarschijnlijk door 



