EN HET JIAKEN VAN PARELEN IN CHINA. 253 



scheidt en de inbrenging van zoo vele prikkelende ligchamen overleeft. 

 Sommige natuuronderzoekers hebben de mogelijkheid hiervan betwij- 

 feld, onderstellende, dat de parelen aan de schelp waren aangehecht 

 door eene of andere kleefstof; maar het onderzoek van levende 

 voorwerpen, in verschillenden toestand van vorming der bedekkende 

 kalkstof, heeft de waarheid der zaak voldingend bewezen. Een gele 

 tint is bij sommige schelpen over de geheele binnen vlakte verspreid , 

 welke scheen aan te tooneu dat de nieuwste afscheiding van parele- 

 moer ziekelijk gewijzigd was; maar de schelpdieren van al deze 

 parelmossels worden desniettemin gegeten. 



Men zegt dat vijf duizend gezinnen in de dorpen Tschoeng-kwan 

 en Siao-Tschangugaoi zich met dezen tak van nijverheid bezig houden ; 

 hun hoofdbestaan echter is de aankweeking van den moerbezieboom 

 en het opvoeden van zij de-wormen en daarbij eenig ander landbou- 

 wend bedrijf. Zij , die niet wel met de behandeling van de schelp- 

 dieren kunnen omgaan, verliezen er wel tien of vijftien percent door 

 den dood; anderen, die meer ervaren zijn, somtijds geen enkel dier 

 in een geheel saizoen. De uitvinding wordt door de bewoners dier 

 genoemde dorpen aan een inboorling van die plaatsen toegeschre- 

 ven, waarvan nog velen hunner de nakomelingen beweren te zijn, 

 van Yu SHUN yang, ten wiens eer een tempel opgerigt is, in wel- 

 ken zijn beeld prijkt. Hij leefde tegen het eind van de veertiende 

 eeuw. Wanneer de topographie^ van Tschi kiang van eene parel 

 spreekt, die in het jaar 490 v. C. naar het hof werd gezonden en 

 welke naar Buddha geleek, dan hebben wij hier waarschijnlijk aan 

 eene, op de gewone wijs ontstane parel te denken van onregelmatigen 

 vorn^ijfwaaraan de verbeelding die gedaante deed toeschrijven, i) Deze 

 parel Was drie duim groot. Die, welke thans gemaakt worden, zijn slechts 

 een half duim groot. Zoo lang zij nog aan de schelp vastzitten , hebben 

 zij eene blaauwachtige tint (van den inwendig aanwezigen looden vorm), 

 welke kleur verdwijnt, wanneer zij van dat lood zijn afgezonderd. 



1) Dergelijke natuurspeliiigen zijn met eenige inschikkelijkheid der verbeeldingskracht 

 dikwerf zonderling genoeg opgevat. Zoo meende alberti in het jaar 1675 de welgelij- 

 kende afbeelding van luther in de Mansfeldsche koperschiefer te kunnen vinden. 

 (Blumenbachs Handboek der Nat. HisL, HoU. vertaling, bl. 948.) 



J. V. D. H. 



