DE KAUPER 279 



pervlakte. Zoodra deze bezigheid afgeloopen is, zoeken de karpers de 

 rivier weder op, doch als zij nu weder over de vorige hindernissen 

 moeten heenspringen , vooral als die wat hoog of breed zijn, ont- 

 breekt het hun niet zelden aan de noodige krachten en worden zij 

 dikwijls, ten gevolge van vermoeidheid door die vergeefsche pogin- 

 gen, gemakkelijk in netten gevangen, iets wat anders niet ligt ge- 

 beurt, daar de karper twee wijzen heeft om b. v, aan de zegen (zeker 

 net) te ontkomen; vooreerst door over de lijn, welke door middel van 

 kurken bovendrijft, heen te springen, en ten tweede door den kop 

 in den modder te steken en zoo af te wachten tot dat de met lood 

 bezwaarde grondlijn over zijn ligchaam heen gesleept is geworden. 



De karper leeft zeer lang en w^ordt zelfs eeuwen oud. In de vij- 

 vers van Tontainebleau leven nog karpers , van welke men zeker weet 

 dat zij uit den tijd van frans I afkomstig zijn. Te Chantilly zijn 

 er die door Ie grand condé in de vijvers gebragt zijn, en, volgens 

 BiiFFON, te Pontchartrain die van denzelfden tijd dagteekenen en 

 dus meer dan 150 jaar oud zijn. Tn de vijvers van Charlottenburg 

 bij Berlijn zwemmen karpers die tweehonderd jaar oud zijn. Men 

 wil, dat er door den ouderdom mos groeit op den kop en het lig- 

 chaam der karpers; dit is evenwel onjuist, want niet ten gevolge 

 van den ouderdom, maar wel door het slechte, bedorvene water van 

 sommige stilstaande vijvers groeyen er zoetwaterdieren op hun lig- 

 chaam. Door het bedorvene water te laten wegloopen en in plaats 

 er van versch w^ater in de vijvers te brengen , worden ook deze 

 parasiten verwijderd, terwijl zij anders den visch doen vermage- 

 ren, uitteren en sterven. Behalve aan deze ziekte zijn de kar- 

 pers nog bovendien onderworpen aan buikwaterzucht, zijnde eene 

 uitstorting van eene waterachtige vloeistof in de holte van het 

 buikvlies, waardoor de visch opzwelt en sterft. Ook vindt men som- 

 tijds karpers met pokken, zijnde puistjes die op de huid onder de 

 schubben ontstaan en deze iaatsten opligten. Sneeuwwater, in te 

 groote hoeveelheid in de vijvers loopende bij plotseling intreden- 

 den dooi, maakt hen ziek, terwijl ook als de bliksem in den vijver 

 nederslaat, alle karpers daarin zouden sterven, als men hen niet 

 schielijk in versch water overbragt. De vorst doet hen sterven door 



