282 DE KARPER. 



geschoten is neemt men de ouden wederom uit den vijver en be- 

 waart die in afzonderlijke bakken om hen te verkoopen , of wel brengt 

 hen eerst eenigen tijd in den mestvijver om vet te worden. Men zou 

 even goed kuit uit de slooten en plassen van den omtrek kunnen 

 opzamelen en in den kuitvijver nederleggen, doch vooreerst is men 

 niet zeker, dat die bevrucht is, en ten tweede zijn de jongen 

 dan van wilden, en groeijen, gelijk wij boven zeiden, minder goed. 

 Men laat nu geen water uit dien vijver en wacht de ontwikke- 

 ling der jonge karpers af. Niet zelden worden er zooveel geboren 

 dat het water geheel vol is van vischjes en er zelfs zooveel zijn, 

 dat zij elkander in het groeijen beletten en men er werkelijk mede 

 verlegen is. Men schept nu netten vol jongen er uit, brengt die 

 in andere vijvers als men die gereed heeft, of bezigt die tot mest 

 voor den grond, voedert er de varkens mede , of wel, men werpt in den 

 vijver eenige snoeken en baarsen die spoedig ruimte maken. In het 

 volgende voorjaar laat men de overgeblevene jongen in den groei- 

 vijver overgaan en een jaar later uit dezen in den mestvijver om 

 vet gemest te worden. Tot de noodige voorzorgen om den teelt goed 

 te doen slagen, behoort het verwijderen van kikvorschen, die de 

 kuit opeten. Eenige kreeften zijn daarvoor het beste middel, of- 

 schoon, als er van deze dieren te veel zijn, ook zij zich aan jonge 

 karpers vergasten. Eenden verwijdert men het best door oude lap- 

 pen linnen aan lange staken, in het water geplant, te bevestigen. 

 Overigens zorgt men om snoek en baars buiten de vijvers te hou- 

 den en vischdieven te beletten met de vetste karpers te gaan strij- 

 ken. Deze lokken de karpers bij nacht met vuur en vangen die 

 met netten of wel met ijzeren drietanden, ook wel door verdoo- 

 vende zelfstandigheden, b. v. zaden van aristolocJda in het water 

 te werpen, waardoor de karpers bedwelmd worden en zich met de 

 hand laten vangen: allen kunstjes, die reeds ten tijde van pijnius 

 bekend waren. Het voederen geschiedt door alles in het water te 

 werpen wat wij boven opgenoemd hebben als voor den karper ge- 

 schikt voedsel, vooral bladaarde; echter moet men niet met voe- 

 deren beginnen als men geen voorraad heeft om vol te houden, 

 want de aangeborene traagheid van dezen visch doet hem liever 



