DE KARl'EU. 283 



hongerlijdende op het uur van voederen wachten , dan dat hij zelf in 

 den tusschentijd voedsel zoeken zoude. Als men de vloeibare mest- 

 specie uit schapen- en koestallen door middel van goten in den derden 

 vijver kan leiden, worden de karpers zeer spoedig vet en lekker 

 van smaak, hoewel hun vleesch, hoe ook gemest, altijd eenigzins 

 zwaar om te verteren blijft. 



De karper laat zich aan den hengel niet zeer gemakkelijk van- 

 gen, het best nog met een' gewonen worm of met eene gekookte 

 erwt aan den hoek. — Men treft somtijds zonderlinge monsters aan 

 bij welke alle beenderen van het aangezigt: voorhoofdsbeen , ploeg- 

 been, vleugelwijze beenderen, kaakbeenderen, enz. zeer misvormd 

 en als opgezwollen zijn, zoodat het schijnt alsof het voorhoofd tot 

 aan de lippen overhangt. Eondeleïius meende, dat zulken tot eene 

 bijzondere soort behoorden, welke hij Cyprini miras pecies noemde. De 

 verhalen van karpers met doodshoofden zijn ontstaan of door zulke 

 monsters, of door karpers die gewond geworden zijn bij gelegenheid 

 van het rietsnijden met eene zeis, waarvan men voorbeelden heeft. 

 Eene variëteit, die zeer fraai is, is de karper-koning, Cyprinus rex 

 cyprinorum ^ of ook spiegel-karper en Ieder-karper geheeten. Deze is 

 in alle opzigten volkomen aan den gewonen karper gelijk, behalve 

 dat hij slechts drie rijen schubben heeft, een rij langs den rug, 

 een langs de zijdelingsche lijn, de derde aan den buik, en somtijds 

 nog eenige schubben op borst en staart verspreid. Deze schubben 

 zijn dan zeer groot, bij enkelen zijn zij ééne duim en vijf lijnen hoog 

 en tien lijnen breed. Hunne strepen, kringen en granulatiën zijn 

 alle onregelmatig. Cu vier zag er een geheel zonder schubben. 



De Kalmukken maken eene slechte vischlijm van de zwemblaas 

 van den karper; van de huid maken zij eene bijzonder goed te- 

 gen het water bestand zijnde stof: karpervel of &asansarssyn ge- 

 heeten; zij ontdoen het vel van de schubben en looijen het met 

 zure melk en looistof getrokken uit de wortels van Statice coriaria; 

 vervolgens worden er zeer elegante vesten van gemaakt. De bewo- 

 ners van de kusten der Kaspische zee eten veel karpers, daar zij in 

 menigte in die zee gevonden worden, doch zij werpen de eyernesten 

 weg, zich verbeeldende, dat men de koorts krijgt door die te eten: 



