284 DE KARPER. 



ganzen en eenden worden er echter vet door. De galblaas van den 

 karper is groot en met eene helder groene gal gevuld, die in vele 

 landen tot schilderverw gebezigd wordt. 



Dat de karpers zeer taai van leven zijn blijkt niet alleen uit den 

 langen tijd, dien zij buiten water kunnen doorbrengen, en uit de 

 vele genezenen van zware verwondingen, die men aantreft, maar 

 ook uit de uitvinding van den Engelschman tull, bestaande in de 

 castratie of ontmanning, om daardoor de vetwording te bevorderen; 

 van tweehonderd karpers aan die bewerking onderworpen bezweken 

 er slechts vier. Doch die taaiheid van leven blijkt nog sterker uit de 

 hooge Avarmtegraden, die de karper verdragen kan zonder te ster- 

 ven. CüViER verwarmde het water waarin eenige karpers zwommen 

 tot 35° C, waardoor de dieren wel een weinig ongesteld schenen, doch 

 bleven voortzwemmen , en vervolgens tot 40 ° ; toen de warmte vermeer- 

 derde vielen zij op zijde en stonden de kieuwen wijd open, terwijl de 

 kieuwvliezen vol bloed waren ; langzamerhand tot 45° klimmende 

 kwamen de visschen als in den toestand dien men gewoonlijk noemt 

 zinvang of catalepsie^ de vinnen werden sterk uitgespannen en het 

 scheen alsof de dieren dood waren. Nu nam hij hen uit het heete 

 water en deed hen in ijskoud of legde hen op eene koude marmer- 

 plaat. Weldra, dat is na verloop van 20 tot 30 seconden, begonnen 

 de vinnen eenigzins te bewegen; de kieuwen werden minder met 

 bloed opgespoten en na verloop van ééne minuut waren de dieren 

 wederom zoo frisch of zij nooit aan eene zoo moorddadige proef 

 waren onderworpen geweest. Gedurende al den tijd dien zij in het 

 heete water vertoefden, zag men geene luchtbellen ontsnappen, noch 

 uit den bek, noch uit den anus, en toch bleven zij lang genoeg 

 in het water dat de temperatuur der inwendige deelen gelijk aan 

 die van het water kon geworden zijn; en daar de lucht, in de 

 zwemblaas vervat, dientengevolge sterk uitgezet moet geworden 

 zijn, zoo is dit wel een goed bewijs voor de sterkte en vastheid 

 harer wanden. Tevens zag men dat de slijmafscheiding der huidklie- 

 ren in die warme atmospheer grootelijks toenam; de slijm kwam 

 niet alleen uit de gewone bekende kliertjes op den kop, rondom 

 de neusgaten en langs de zijdelingsche lijn, maar zelfs uit alle ge- 



