DE KARPER. 285 



deelteri van het ligchaain: zijden, buik, hals, rug, ja zelfs uit den 

 staart en de vinnen, en is dit dus liet beste middel om die klier- 

 tjes waar te nemen. 



Bij deze gelegenheid kunnen wij niet nalaten eenige waarnemin- 

 gen over de warmte, die de visschen verdragen kunnen, te vermel- 

 den: zoo vond DEsroNTAiNEs een Chromis cuv. cf Sjparus lacep. 

 in de heete bronnen van Cafsa in Barbarije, die een' warmtegraad 

 hebben van ^0° R. of 86° Tahr. ; en shaw zag in diezelfde wateren 

 kleine barbeelen (Mullus) en baarsjes. Saussuue , sprekende van de 

 heete bronnen van Aise in Savoje, zegt: dat zij bijna altijd van 

 gelijken warmtegraad zijn en wel van 113° T., maar dat er desniette- 

 min alen, raderdiertjes en infusoriën in leefden, ten minste in het 

 jaar 1790. James Bruce zegt, dat hij in de warme bronnen, die 

 tot heete baden gebruikt worden, rondom Teriana, het oude Thala, 

 vele visschen niet ongelijk aan postjes [Gudgeons] vond, en dat hij 

 zich verwonderde, dat zij niet gekookt waren, daar het water er 

 heet genoeg voor was. Alle deze door sonnerat verzamelde feiten be- 

 wogen BROüssoNNET procvcu tc doeu , hoelang onderscheidene soor- 

 ten van visschen in heet water het leven behouden kunnen, en hij 

 bevond, dat zij verscheidene dagen leefden in water zoo heet, dat 

 hij er geene minuut lang de hand in houden konde. In de warme 

 bronnen van Bahia in Brazilië, die steeds 1P° boven de tempera- 

 tuur van den dampkring zijn , leven vele kleine visschen , en von 

 HUMBOLDï en BONPLAND, iu Zuid-Amcrika reizende, ontdekten le- 

 vende visschen die uit kraters opgeworpen waren, te gelijk met heeten 

 damp en water van 210° P., dus slechts 2° beneden het kookpunt. 1) 



Doch niet alleen in hooge, ook in lage temperatuur behouden 

 de visschen langen tijd het leven. John hunter zegt: "dat vis- 

 schen bevrozen geweest en naderhand ontdooid en weder zoo frisch 

 geworden zijn of er nooit iets van dien aard gebeurd was, is zoo 

 bekend, dat wij het gerustelijk voor waar mogen houden." Büch- 

 NAN verhaalt, dat men bevrozen baarsen mijlen ver verzenden kan, 

 en als zij ter bestemder plaatse aangekomen zijn, doet men hen slechts 



1) Zie Album der Natuur, 1857, 3<le Afl., pag. 87 en volgenden. 



