EETBARE EIKELS EN PIJNZADEN. 



Volgens M. AviLT.KOMM, Reise in Spanien [Agronomische Zeitung^ 

 1853, p. 583) zijn de eetbare eikels in Spanje afkomstig van eenen 

 Eik met altoos groene, eironde, lederachtige hld^diQu^diQ Quercus Bal- 

 lota van desfontaines, die in geheel Zuid- en Midden-Spanje,in het 

 Zuiden van Portugal en in Noordelijk Afrika algemeen in het wild wast 

 en die in Spanje, in het bijzonder in Estremadura en Sierra Morena, te 

 gelijk met den kurkeik (Q. Suber) en den gewonen steeneik {Q. Ilex) 

 (welke laatste het zoogenaamd ö;,2;2j?Wi(?Mz5 van den handel levert) groote 

 wouden vormt. Zijne vruchten worden zoete eikels {bellotas dnlces) 

 genoemd, maar hebben altoos nog eenen een weinig zamentrekkenden 

 smaak, die eenigzins aan dien van onze gewone eikels herinnert. 



Dit laatste is niet het geval met die eetbare pijn- of dennenzaden^ 

 welke onder den naam van piniën bekend zijn en eenen aangenamen 

 amandelachtigen smaak bezitten. Dit zijn de zaden uit de kegels van 

 den eetbaren den of pijn {JPinus pinea^ die in Spanje in zandige 

 streken groeit aan den Guadalquivir, in Estremadura, Oud-Kastilië, 

 aan de zuideUjke af helling van de Sierra Morena bij Cordova, aan 

 de kusten van Algarvie enz., als ook in Italië aan de af helling der 

 Apennijnen enz. en in Turkije. 



In Madrid en Sevilla ziet men in het late najaar en in den winter 

 groote hoeveelheden van de genoemde eetbare eikels en jt?m<?V2 op alle 

 openbare wegen en markten in korven te koop aangeboden , te gelijk 

 met kastanjes en walnoten. Zoowel raauw als geroosterd maakt men 

 daarvan in Spanje en Portugal zeer algemeen gebruik. Zij worden echter 

 alleen uit het wild opgezameld , daar de boomen nooit opzettelijk wor- 

 den aangekweekt. 



Het gezegde nopens de eetbare eikels, dat in de hoofdzaak overeen- 

 komt met de opgaven ook van vroegere reizigers, geeft ons eene gemak- 

 kelijke verklaring van de beschrijvingen, die men bij de oude Grieksche 

 en Komeinsche Dichters leest over de gouden eeuw, toen de menschen 

 van eikels leefden — iets dat anders voor ons, bewoners van noorde- 

 lijk Europa, onbegrijpelijk zoude zijn. v. H. 



