DE BORENDE SCHELPDIEREN. 303 



gesteenten , waarin de mensch zelf met zijne stalen werktuigen slechts 

 met moeite kan indringen? 



Ziedaar vragen die voor verschillende beantwoording vatbaar zijn, 

 en nog voor korten tijd waren de zienswijzen dergenen, die zich 

 meer bepaaldelijk op dit gedeelte der natuurwetenschap hebben toe- 

 gelegd, hieromtrent tamelijk uiteeuloopend. Terwijl sommigen na- 

 melijk van oordeel waren, dat de boring op eene werktuigelijke 

 wijze geschiedde, meenden anderen daarentegen dat zulks niet wel 

 overeen te brengen was met de broosheid en de geringe afslijting 

 der schelpen; zij besloten derhalve dat de boring niet op eene 

 werktuigelijke wijze plaats greep maar door afscheiding van de eene 

 of andere vloeistof uit het dier, vermoedelijk een zuur, dat oplos- 

 send werkte op den steen of het hout, waarin de gaten gemaakt 

 werden. 



Beide gevoelens zijn reeds oud, en zoowel het een als het andere 

 heeft zijne verdedigers gevonden. Thans echter mag men het pleit 

 voor beslist houden, vooral na de laatste onderzoekingen van den 

 Heer caillaud, wiens prijsverhandeling over dit onderwerp onlangs 

 in de werken der Hollandsche Maatschappij verschenen is. 



Het is thans gebleken, dat zoowel het eene als het andere ge- 

 voelen waarheid behelst, dat namelijk niet alle borende schelpdieren 

 op gelijke wijze te werk gaan, maar, dat terwijl eenige op eene 

 geheel werktuigelijke wijze boren, andere daarentegen een zuur 

 vocht afscheiden , dat oplossend op den kalksteen werkt, waarin deze 

 laatste soorten uitsluitend hunne gaten maken. 



Van de Pholaden daarentegen was het eigenlijk reeds voorlang 

 uitgemaakt, dat deze zonder dit hulpmiddel zich in den steen in- 

 boren, en men moet zich in waarheid verwonderen, dat het zoo 

 langen tijd geduurd heeft, eer een zoo gemakkeUjk waarneembaar 

 feit, dat dan ook inderdaad volkomen juist en goed waargenomen 

 ^was, tot algemeene erkenning is geraakt. 



Heeds in 1604 had bonanni gewezen op de duidelijke kring- 

 vorminge kartels die aan de wanden der gaten waarneembaar en 

 te weeg gebragt zijn door de scherpe spitsen of tandjes aan de 

 oppervlakte der schelpen. Inderdaad zijn deze kringswijze groefjes 



