304 



DE BORENDE SCHELPDIEREN. 



met 



dikwerf zeer gemakkelijk waar- 

 neembaar, gelijk blijkt uit iie- 

 vensstaande afbeelding, ver- 

 vaardigd naar een stuk van 

 een door Plioladen doorboorden 

 steen, dat afkomstig is van 

 den Westkappelschen zeedijk. 

 Ook had bonanni er bijge- 

 voegd, dat het dier zich met 

 zijn voet op de rots vasthecht 

 en dan zijn schelp als een vijl 



stok steen vau den Westkappelschen dijk, ^ n-phniikt om hef o-at 



;t boorgaten van Pholaden. Bij a a kring- ^^ ^^^P g^OrUlJit Om nCl gai 



vormige groeve daarin. te 'boren. Het blijkt echter 



niet, dat hij daarvan zelf ooggetuige is geweest, maar bijna eene 

 eeuw later, in 1773, gaf leendert bomme eene zeer juiste en 

 uitvoerige beschrijving van de wijze hoe dit boren geschiedt. Hij 

 bezigde voor zijne waarneming een stuk kalksteen, waarin eene Pho- 

 lade bevat was, zaagde dat stuk in de lengterigting van het gat 

 door , in diervoege dat hij door eene spleet het dier kon gadeslaan , 

 plaatste het in zeewater, en zag hoe het door heen en weder gaande 

 bewegingen van links naar regts en dan weder terugkeerende van 

 regts naar links, allengs het gat uitboorde, waarbij het fijne poeder 

 door de spleet in het water geraakte en het gat al dieper en die- 

 per werd, tot dat eindelijk het dier het geheele stuk steen door- 

 boord had en door de opening heen in het water viel. 



Deze hoogst opmerkelijke en afdoende waarneming was echter 

 onopgemerkt voorbij gegaan; zij scheen althans geheel vergeten, 

 toen in 1850 caillaud de merkwaardige ontdekking deed van 

 Pholaden die hunne gaten niet in kalksteen maar in gneis had- 

 den geboord , derhalve in een gesteente waarvan de bestanddeelen , 

 kwarts , veldspaath , glimmer enz., zelfs aan sterke minerale zuren 

 weerstand bieden. Drie jaren later maakte hobertron zijne waar- 

 uemingen, aan levende Pholaden in kalkrots verrigt, bekend, die 

 hetzelfde leerden als het vroeger onderzoek van bomme, dat bij 

 die gelegenheid door den reeds hoog bejaarden g. vroijk aan de 



