DE BORENDE SCHELPDIEREN. 309 



vendien leveren de gaten zelve het bewijs, dat zij niet op werktui- 

 lijke wijze zijn uitgeboord. Dat men daaraan geetie inwendige groe- 

 ven langs de wanden ziet, kaa niet verwonderen , omdat de tandjes 

 ontbreken, waardoor deze in de boorgaten der Pholaden worden 

 te weeg gebragt; doch hier komt bij dat de gaten niet rond zijn, 

 maar aan den vorm der dieren beantwoorden, hetgeen als van zelve 

 aanduidt, dat zij door geene kringswijze bewegingen kunnen ont- 

 staan zijn. 



Inderdaad moet men erkennen, dat hier slechts ééne vormings- 

 wijze denkbaar is, namelijk die door de oplossende werking van 

 een zuur, dat door het dier wordt afgescheiden. Eu dat deze ver- 

 klaring, de ware is, wordt nog daardoor bevestigd, dat alle zulke 

 schelpdieren alleen worden aangetroffen in kalkgesteeuten , en het 

 bekend is, dat deze de eenige zijn die aan de oplossende werking 

 van zuren geen weerstand bieden. 



Het is echter in de natuurwetenschap niet voldoende, dat men 

 eene verklaring van een verschijnsel langs den weg der redenering 

 gevonden heeft; men moet die verklaring ook toetsen aan de er- 

 varing, en het corpus delicti aantoonen, welks aanwezigheid men 

 hypothetisch heeft aangenomen. Nu moet men erkennen, dat de 

 ervaring daaromtrent nog leemten overlaat. Wel weet men met ze- 

 kerheid, dat door de schelpdieren, even als door alle dieren, bij 

 de ademhaling koolzuur wordt afgescheiden, maar of dit zwakke 

 zuur vermogend genoeg is om rekenschap te geven van de vaak 

 diepe en ruime gaten waarin de dieren wonen, is om meer dan 

 eene reden twijfelachtig, ofschoon sommigen (onder anderen wil- 

 liamson) zulks hebben aangenomen. 



Waarschijnlijker is het, dat het eene of andere zure vocht door 

 deze dieren wordt uitgestort en deze waarschijnlijkheid is zelfs tot 

 zekerheid verheven, sedert caillaüd bevonden heeft dat zij althans 

 in een zekeren tijd des jaars, op lakmoespapier geplaatst, dit rood 

 kleuren en zelfs gepolijst marmer daardoor een matte, uitgebeten 

 vlek verkrijgt. 



Welk is nu de scheikundige geaardheid van dit zuur? Op deze 

 vraag verwacht de wetenschap nog het stellige antwoord, doch reeds 



