DE BORENDE SCHELPDIEREN. 315 



dig. Waar gezonken wrakken het vaarwater voor langen tijd z.öu- 

 den kunnen stremmen en aanleiding geven tot het ontstaan van 

 zandbanken; wanneer orkanen geheele bosschen langs de oevers der 

 rivieren vellen en de medegesleepte boomstammen, door den stroom 

 naar zee gevoerd, zich daar aan de monding der rivier opeen hoo- 

 pen, zijn het de scharen van Teredo's en eenige soorten van Pho- 

 laden, die in betrekkelijk korten tijd het werk verrigten, waartoe 

 de mensch met al zijne kracht en al zijn vernuft ter naauwernood 

 in staat zoude zijn. De dikste balken, de zwaarste stammen worden 

 in alle rigtiugeu doorknaagd en eindelijk vallen zij bij den min- 

 sten golfslag uiteen en de voor den schepeling gevaarlijke plek kan 

 weder zonder vrees door hem bevaren worden. 



De invloed, dien de in steenen borende schelpdieren op de ver- 

 vorming der kusten uitoefenen, is schijnbaar gering, omdat hun 

 werk langzaam vordert, maar moet in werkelijkheid als zeer aan- 

 zienlijk beschouwd worden, wanneer wij de vele tienduizendtallen 

 van jaren in rekening brengen, gedurende welke zij gestadig de 

 rotsen, die door het zeewater bespoeld worden, ondermijnd en daar- 

 door het werk der golven verhaast hebben, die het hechtste steenen 

 bolwerk eindelijk slopen en als gruis naar elders voeren. Is het 

 kalk, dan zal een grooter of kleiner deel daarvan in het zeewater 

 opgelost, door andere schelpdieren, koraaldieren enz. weder worden 

 opgenomen en tot bestanddeelen hunner ligchamen worden verwerkt, 

 en na verloop van tijd zal zoo welligt op eene andere plaats eene 

 nieuwe kust ontstaan, zaraengesteld uit deelen, die oorspronkelijk 

 aan eene andere hebben toebehoord. Zoo bouwt het eene dier met 

 datgene, wat door het andere vernield is; het oude vergaat, maar 

 het is slechts de vorm die verdwijnt; het nieuwe verrijst, maar de 

 stof daartoe werd door het vroeger bestaan hebbende geleverd. Zie- 

 daar de eeuwige kringloop der natuur ! 



