324 IETS OVER DEN GOUDVISCH. 



is: vergulden visch. Volgens het verhaal van zendelingen zijn al de 

 wateren van de uitgestrekte tuinen des Keizers met goudvisschen 

 gevuld , waarbij men sommigen vindt , die één en een halven voet en 

 meer lang zijn. Zij kunnen niet tegen de vorst, vooral niet in on- 

 diepe vijvers zwemmende, doch in diepe wateren sterven zij dan alleen 

 als de vorst zeer gestreng is. In April en Mei schieten zij veel kuit 

 en de jongen groeijen schielijk; in het eerste jaar verkrijgen zij 

 reeds de helft van hunne gewone lengte, of vijf duim. Sommige 

 zendelingen zeggen dat de jongen vuurrood geboren worden, zelfs 

 rooder dan de volwassenen en dat zij later eerst den goudglans krij- 

 gen ; trouwens hunne kleur verandert zeer dikwijls en eerst op drie- 

 of vierjarigen ouderdom krijgen zij hunne vaste kleur. Baster zag 

 hen eerst groen zijn, toen rood, en later goudkleurig worden. T)e 

 vele verscheidenheden zijn een gevolg van de vermengingen der 

 rassen en dus bastaarden, zoo als wij dit met alle zoogenaamd 

 gecultiveerde dieren en planten zien plaats hebben. Naar de mode, 

 die ook in dezen tak van weelde heerscht, of naar den luim 

 des Keizers wordt deze of gene verscheidenheid het meest gezocht 

 en gevolgelijk het duurst betaald. Alle soorten en variëteiten vindt 

 men in het paleis en in de vijvers van den Keizer en van de grooten 

 des hemelschen rijks vereenigd. In Pekin worden eene menigte 

 gekweekt, de fraaisten bewaard en de gewonen ter markt gebragt. 

 De buitengewoon schoone soorten krijgt men slechts te zien, als 

 door de ongenade des Keizers een der grooten zijne bezittingen ver- 

 beurd verklaren ziet, en dus ook zijne Kin-iju verkocht worden. Zij 

 zijn zeer gulzig en slokken wormen in grooter dan zij zei ven; in 

 dit geval kaauwen zij het ingeslokte gedeelte. Voor de Chineesche 

 dames, wier uitspanningen door de policie zeer beperkt worden, is 

 het een groot genoegen de goudvisschen door een fluitje naar den 

 oever te lokken, hen eenen langen worm te geven, te zien hoe zij 

 daarmede op de vlugt gaan, hoe de overigen den gelukkigen be- 

 zitter van den worm vervolgen en het uit den bek hangende einde 

 vatten , en de vlugge bewegingen gade te slaan , waarmede de eige- 

 naar zijn buit tracht te behouden. 



Men wil in China, dat zekere soort van kleine, roode wor- 



