KLIMAAT DRS AARDBOLS. 347 



neemt lyell de mogelijkheid eener veranderde plaatsing van vast land 

 en oceaan te baat, om de geologische verschijnsels van veranderingen 

 in de temperatuur te verklaren. De betrekkelijke verhouding tusschen 

 de uitgestrektheid van zee en land blij ve overigens dezelfde, zoo zal er 

 b. V. , als al het vaste land aan de Noord- en Zuid-pool bijeen ge- 

 geplaatst was en de zee van de linie zich tot 30° N. en Z. uitstrekte, 

 een uiterste grens van koude op onzen aardbol waargenomen worden , 

 en lag daartegen al het vaste land tusschen den 30° N. en Z. breedte, 

 dan zou de grootste hitte heerschen. Beide die uitersten heeft hij 

 door eene kaart (bl. 111) verzinnelijkt. Wij willen niets te kort 

 doen aan i.yell's verdiensten, maar meenen echter, dat hij te ver 

 gaat, en op deze hypothese te veel gewigt legt, wanneer hij de 

 stelling , dat de aarde eenmaal door hitte vloeibaar was en later , afge- 

 koeld zijnde, eene vaste schors bekwam, voor willekeurig verklaart, 

 en wanneer hij de daarop berustende beschouwingen als speliiigen 

 der verbeelding omtrent de onderstelde veranderingen der inwendige 

 teinperatuur van eene emhryonische planeet brandmerkt (p. 94). Na 

 deze opheldering zullen de woorden van phii.lips duidelijk zijn, 

 en de lezer zal, zoo ik meen, tevens bespeuren, dat deze schrijver, 

 zonder lyeli. te noemen, over de hypothese van dezen zijnen landge- 

 noot omtrent eveneens oordeelt, als ik het gewaagd heb te doen. 



J. V. D. H. 



