TOONEELEN UIT HET LEVEN 



VAN EENEN REIZENDEN 



NATUURONDEEZOEKER, 



DOOR 



P. H A E T I N G. 



Zij die een e verzameling van natuurvoorwerpen , een mnseum van 

 natuurlijke historie bezoeken, worden al naar gelang van hun ka- 

 rakter, van hun beroep, of van de mate van kennis, die zij zich 

 reeds verworven hebbeu, door verschillende gewaarwordingen bezield. 

 De wetenschappelijke man , die geen vreemdeling is op het ge- 

 bied der natuur, wier schatten hier zijn opeengestapeld, treedt de 

 ruime zalen binnen met de hoop van daar nieuwe kundigheden op 

 te doen, van twijfelachtige punten op te helderen, die bij eigene 

 onderzoekingen zijn overgebleven, welligt ook van daar nieuwe 

 gronden te vinden ter verdediging eener stelling, waaraan de roem 

 van zijnen naam verbonden is. 



De koopman, de financier, de man van het geld met één woord, 

 al moge hij ook genoeg algemeene beschaving bezitten, om niet 

 met minachting op natuurwetenschappen en hare beoefenaars neder 

 te zien, kan toch de als van zelf bij hem opkomende vraag niet 

 ontwijken: wat mag dit alles wel gekost hebben? En indien het 

 antwoord daarop der waarheid nabij komt, dan is het meer dan 

 waarschijnlijk, dat het doode kapitaal, door al die opgezette, ge- 

 droogde of op spiritus bewaarde diereu , die geraamten en andere 

 nog minder aangenaam de zinnen treffende voorwerpen, voorgesteld, 

 hem toeschijnt weinig te pleiten voor het praktisch verstand der- 

 genen, die aan zulke zaken zooveel geld besteden konden. 



Ééne gewaarwording is er echter, welke bij het groote meerendeel 

 der bezoekers van zulk een museum overheerschend is. Het is die 



1857. 23 



