354! TOONEELEN UIT HET LEVEN VAN EENEN 



der nieuwsgierigheid. Dieren te zien, die in vreemde, ver verwijderde 

 landen en zeeën geleefd hebben, hunne zonderlinge vormen, geheel 

 afwijkende van de bekende, gade te slaan; zich te verlustigen in 

 de prachtige kleuren van het gevederte van vogels, van de vleugels 

 van vlinders; met eene zekere ijzing stil te staan bij de beschou- 

 wing van spinnen en scorpioeuen, van vergiftige slangen en kroko- 

 dillen , met de gerust stellende zekerheid , die iets van eenen triomf 

 heeft, dat deze afschuwelijke dieren niet meer kunnen schaden, — 

 ziedaar wat het groote publiek naar de museen lokt, waardoor het 

 rondwandelen daarin voor velen eene aangename tijdkorting is, soms 

 nog wel iets meer, wanneer de nieuwsgierigheid zich door die be- 

 schouwing tot weetgierigheid verheft. 



Maar slechts zelden zal bij hen, die zulke verzamelingen zien 

 de gedachte opkomen aan degenen, die al die voorwerpen hebben 

 bijeen gebragt, aan de vele zorgen en moeiten, vaak zelfs het le- 

 vensgevaar, waarvan de doode wezens, die thans daar zoo rustig 

 op de hun aangewezen plaats staan, de prijs zijn geweest. En toch 

 zoude inenig voorwerp, ook in onze vaderlandsche museen, wanneer 

 het spreken kon de, u ijzingwekkende geschiedenissen kunnen ver- 

 halen van tooneelen, waarvan het getuige is geweest, tooneelen van 

 dagen lange ellende en van plotselingen schrik, van moedigen kamp 

 met de natuur om haar hare schatten te ontrooven, van behaalde 

 overwinningen, maar ook van nederlagen, van dood, snel of lang- 

 zaam, wanneer de nog krachtige geest het bezwijkende ligchaam 

 niet langer vermogt te steunen, en de ongelukkige in vreemde ge- 

 westen, verre van het moederland, den laatsten adem uitblies. 



Dit was het lot van velen, ook van u, kühl, van hasselt, 



BOIE, MACKLOT, VAN RAALTEN, ZIPELIUS, VAN ORT, MULLER, aau 



wier moed en kunde, zelfverloochening en volharding wij zooveel 

 te danken hebben voor de uitbreiding onzer kennis, aangaande de 

 natuur in onze Oost-Indische bezittingen. 



Dat voortaan niemand 's Rijks museum te Leiden binnentrede, 

 zonder aan hen, die als martelaars der wetenschap gestorven zijn, 

 met eerbied en dankbaarheid te denken. 



