REIZENDEN NATlflJRONDERZOEKER. 357 



Van zijne volharding getuigt vooral zijne jagt op de zwarte an- 

 tilope. Eens duurde zulk eene jagt, uitsluitend op dit dier, tien 

 dagen lang. Door brandenden dorst gepijnigd, zien hij en zijn 

 wapendrager, — een Basuto-kafter — eindelijk iets opspringen, de kogel 

 treft en eene heerlijke zwarte antilope valt neder. Het eerste dat 

 beiden doen is hunnen onlijdelijken dorst te lesschen, door te zuigen 

 aan de uijers van het pas gedoode dier. Daarop stroopt hij de huid 

 af; de zon was intusschen reeds onder den horizont gedaald, en 

 eerst laat in den nacht kwam hij weder bij zijnen wagen aan. 



In Port Natal terug gekomen, had hij het verdriet te ondervin- 

 den , dat alles wat hij daar gelaten had , verloren ging bij den oorlog 

 tusschen de kolonisten en de Engelsche troepen. Van het later ver- 

 zamelde vulde hij drie kisten en zond deze over de Kaap naar 

 Zweden. 



Slechts vijf dagen hield hij rust en trok toen naar het Amazula- 

 land, de kuststreek ten noorden van Port Natal, waar het land 

 wemelde van buffels en olifanten, de laatste in kudden van meer 

 dan 200 stuks. Bovendien kwamen er ook vele andere dieren voor; 

 WAHLBERG doodde er twee witte rhinocerossen , een luipaard, eene 

 menigte buffels, een krokodil, eenige hyaena's. Op olifanten was 

 hem de jagt door het opperhoofd panda niet toegestaan. Hoewel 

 hij zelf zich aan dit verbod onderwierp, kon hij echter zijnen 

 trouwen willem niet weerhouden er vier van te schieten. 



Korten tijd later echter, op eenen nieuwen togt met delegorgue 

 naar de Umvoti-rivier , schoot hij zelf drie olifanten. "Op nieuw- 

 jaarsdag 1843," zoo schrijft hij, "waren welligt delegorgue en 

 ik de eenigen in de geheele wereld, die smulden van de snuit en 

 de pooten van eenen jongen olifant, dat voortreffelijk smaakte." Hier 

 praepareerde hij ook twee geraamten van bufl'els en een van een 

 rivierpaard. 



In April te Port Natal terug gekomen, begon hij dadelijk toe- 

 bereidselen te maken voor zijnen laatsten en langsten togt in het 

 binnenland. 



In het begin van Junij 1843 brak hij op met twee wagens, elk 

 door twaalf ossen getrokken. In Pietermaritzburg werd wilt.em, 



