REIZENDEN NATÜURONDERZOEKER. 359 



bekwam, en bereikte zoo, noordwestelijk voorttrekkend, den 2 De- 

 cember 1843 de oevers van den Limpopo, dezelfde rivier, die hooger- 

 op den naam van Krokodillen-rivier draagt. Na eenige dagen hier ver- 

 toefd te hebben, deserteerden zijne twee gidsen. Om deze voor hem 

 onontbeerlijke lieden terug te vinden of andere te bekomen, begaf 

 zich WAHLBEUG naar eene kraal van Basuto's, waar hij van het 

 opperhoofd eenen gids verlangde. Deze weigerde zulks. Wahlberg 

 verklaarde nu, dat indien het opperhoofd geenen gids gaf, hij hem 

 dwingen zoude zelf mede te gaan. Eeeds verhieven zich de assa- 

 gaaijen der Basuto's tot eenen doodelijken stoot, toen onze reiziger 

 den twist beslechtte door met eene behoorlijk aangebragte oorvijg 

 het opperhoofd op den bodem te werpen. Dit tijdig moedsbetoon 

 deed plotseling aller handen verlammen, en het opperhoofd ging ge- 

 dwee vooruit, maar werd weldra door een zijner lieden afgelost. 

 Wahlbergs voorraad bestond op dat oogenblik slechts uit eenige 

 stukken rhinocerosvleesch , hetgeen zeer dorstig maakt, en daar 

 zijne eigene voeten vol blaren waren, zond hij herhaaldelijk zijnen 

 gids uit om water te zoeken, doch deze kwam telkens terug, zon- 

 der iets gevonden te hebben. Toen ging wahlberg zelf en vond 

 water in overvloed. Weldra kwamen zij aan eene kleine rivier, 

 welke de gids, die de buks droeg, doorwaadde. Wahlberg riep 

 hem terug om zijne kleederen te halen, doch te vergeefs, en eer 

 hij aan de overzijde gekomen was en zich weer aangekleed had, 

 was zijn gids reeds zoo ver, dat hij dezen niet meer kon inhalen. 

 Toen de schemering begon, verloor hij hem geheel uit het gezigt. 

 Nu was de onverschrokken reiziger geheel alleen, zonder ander 

 wapen dan een stok en te midden eener landstreek, die van wilde 

 dieren wemelde. Geplaagd van honger en dorst , niet wetende welken 

 weg in te slaan, zette hij zich neder op eenen lagen Acacia-stronk, 

 ora daar den dag af te wachten. Verscheidene malen beproefde hij 

 te vergeefs vuur aan te maken door knaldopjes tusschen steenen 

 met kruid en linnen lappen te doen ontbranden. Onophoudelijk 

 werd hij verontrust door hyaena's en chakals; de eerste naderden 

 hem meermalen zoo digt, dat hij genoodzaakt was op te springen 

 om hen weg te jagen. Op twintig schreden afstands was hij getui- 



