362 TOONEELEN UIT HET LEVEN VAN EENEN 



Ook op dezen togt gebeurde het liem eenmaal , dat hij , door de 

 driftige vervolging van het wild, zijne lieden verloor en den nacht 

 alleen op een boom moest doorbrengen in het gezelschap van een 

 aantal apen, terwijl in de rivier, aan welks oever de boom stond, 

 krokodillen plasten. Gelukkig bragt den volgenden morgen een schot, 

 dat door koos gehoord werd, dezen en het overige zwarte gevolg 

 weder bij hem. 



Den i4<ieQ September werd, op ongeveer een uur afstand van de 

 rivier Lepenala, een groote olifant gedood. Ofschoon slechts weinig 

 hulp hebbende, besloot wahlberg echter het geraamte van het 

 dier te praepareren. Alleen zij, die weten hoeveel tijd en moeite het 

 skeleteeren van een onzer grootere huisdieren kost, kunnen eeniger- 

 mate besejBFen wat het zegt van zulk een reusachtig dier als de 

 olifant is en onder zulke omstandigheden een geraamte te maken. 

 Wij zullen hem hier zelf laten spreken: 



"Tot dit doel legerden wij ons onder doornige Acaciaboomen , 

 digt bij het lijk, en bouwden daar eene loofhut, waarvan ik het 

 dak met de huid van den olifant bedekte; en daarop werd de ar- 

 beid zoo snel mogelijk voortgezet. Den volgenden dag tegen den 

 avond was de olifant ontleed en het dikste vleesch afgesneden, en 

 nu keerde koos met een der Kafi'ers terug, om den eenen wagen 

 te halen. Gedurende de acht dagen, welke tot aan hunne terugkomst 

 verliepen, bragt ik met drie zwarten het moeijeliike skeleteeren 

 ten einde en hakte tevens eenen weg door het bosch, opdat de wa- 

 gen er door kon. De hyaena's maakten het mij zeer lastig, gelokt 

 door den afschuwelijken stank , dien ik verduren moest. Ik kwetste 

 en doodde er verscheidene. In den laatsten nacht kwamen ook leeu- 

 wen mij storen. Ik had het geraamte gereed en alle de beenderen 

 in eene kraal digt bij mijne hut opgesloten. Des nachts werd ik 

 gewekt door het gebrul van eenen leeuw en hoorde hem iets hards 

 doorbijten en de takken van de kraal zich bewegen ; maar toen 

 ik het vuur, dat uitgegaan was, weder had aangemaakt en ging 

 nazien, bevond ik tot mijne groote vreugde, dat al de beenderen 

 onbeschadigd waren. Ik hoorde duidelijk de leeuwen, waarvan er 

 nu verscheidene bijeen waren, in het nabij zijnde struikgewas, het 



