378 OVER INSEKTEN, DIE METAAL DOORBOREN. 



eu, gelijk wij zagen, zijn ook metalen, harder dan lood, voor hen 

 geen onoverkombaar beletsel om te voldoen aan de natuurlijke 

 aandrift, welke hen, nu zij hunne gedaanteverwisseling hebben on- 

 dergaan, de vrije lucht doet zoeken. 



Al de tot nu toe gedane waarnemingen betreffen echter slechts zoo- 

 danige insekten , wier ligchaam niet alleen stevig gebouwd en met een 

 hard omkleedsel voorzien is , maar die ook sterke en krachtig werkende 

 kaken bezitten. De kogels daarentegen, door den maarschalk vaii,- 

 i.ANT aan de Akademie aangeboden, zijn doorboord door zeer tee- 

 dere insekten, met een lang en dun ligchaam, — en in dit opzigt 

 is het feit nieuw en zeer belangrijk. 



Het insekt behoort, gelijk gezegd is, tot de orde der Hymenoj)- 

 tera of Vlies vleugelige insekten, waartoe b. v. ook de bij, de wesp 

 en de mier behooren, en wel tot de familie Uropristis (de Urocerata 

 s.Siricidae), deze familie kenmerkt zich door een verlengsel aan den 

 staart , welk verlengsel eene zaag vormt, die als eene boor werken kan. 

 Alle soorten van deze familie ontstaan uit maskers , wier gedaante en 

 maaksel verschillen van die , welke de maskers van de meeste overige 

 vliesvleugeligen bezitten. In den staat van maskers zijn zij namelijk 

 eene soort van rupsen met zes gelede pooten , en soms met nog andere 

 beweegbare aanhangsels aan den buik, zoodat zij zelve zich op weg 

 kunnen begeven om voedsel te zoeken. Daarentegen komen de meeste 

 overige insekten van dezelfde orde voort uit kleine wormpjes zonder 

 pooten, die zich slechts weinig in staat zijn te bewegen, en dus 

 gevoed moeten worden door de voortdurende zorg hunner ouders, 

 of hun voedsel in hunne onmiddelijke nabijheid vinden, ten ge- 

 volge der door hunne ouders, bij het leggen der eijeren, genomene 

 voorzorgen. De Uropristen onderscheiden zich , in volkomen toestand , 

 ook nog van de overige vliesvleugeligen, daardoor, dat hun buik 

 onmiddelijk aan het borststuk gehecht is, zonder dat tusschen beide 

 deelen zich eene vernaauwing of een dunne steel bevindt. 



Het geslacht, waartoe het gevonden diertje moet worden gebragt, 

 is Uroceras geoffr. (Sirex fabr.) De wijfjes, tot dit geslacht behoo- 

 rende, hebben aan het eind van den buik eene boor, bestemd om het 

 hout van doode boomen te doorgraven, waarin zij hare eijeren leggen' 



