OVEB INSEKTEN, DIE METAAL DOORBOREN. 379 



Réaitmtjr [Nouv. Mémoires^ p. 313) beschrijft die boor op deze 

 wijze. "Dit werktuig bezit eene schede, zamengesteld uit twee goots- 

 gewijs uitgeholde helften. In het midden dezer schede , uit die twee 

 halve scheden bestaande, ligt de boor, die stijf is en wederstand bieden 

 kan. Zij bezit aan elke zijde zeven of acht tanden, en elke tand 

 bezit de gedaante van een halve pijlpunt. Bovendien bevinden er 

 zich nog andere kleine tandjes aan de onderste oppervlakte der 

 boor. Allen staan op de boor in eene schuinsche rigting." De boor 

 gelijkt dus 't meest op eene rasp of grove vijl. 



JimiNE {Nouvelle methode de classer les Hymênopteres pag. 77) 

 beschrijft aldus de wijze, op welke hij meermalen dit insekt het 

 hout heeft zien doorboren , om er zijne eijeren in te leggen. "De 

 buik rigt zich op, ten einde aan de boor eene loodregte rigting te 

 geven , en in het hout te boren , door de segmenten van den buik beur- 

 telings van voren naar achteren zamen te trekken , en alzoo op de boor 

 te werken als de slagen van een hamer op eene wig. Dit werktuig 

 dringt zoo diep in , dat het niet dan met groote moeite kan terug- 

 getrokken worden. Het is mij zelfs gebeurd, dat, wanneer ik het 

 insekt in deze houding wilde vatten, ik de laatste buikringen moest 

 afscheuren ten einde de boor, die tot bijna aan hare basis in het 

 hout gedrongen was, er uit te kunnen trekken." 



DuMÉRiL houdt het er verder voor, dat het onderwerpelijke insekt 

 die soort van Uroceras is, die bij de schrijvers als Uroceras juvencns 

 bekend staat. Deze soort is merkwaardig om hare zeer verlengde, 

 en bijna overal cijlindervormige gedaante, terwijl de buikbekleedsels 

 week zijn , en niet hard , zooals het geval is bij de meeste vliesvleu- 

 geligen, wier borst met den buik verbonden is door een dun tusschen- 

 gedeelte. (Compt, rendiis. 14 Sept. 1857 pag 361) 



