DE BIJEN VERSTAAN ELKANDER. 381 



Den volgenden dag, ongeveer ten half 10 ure , toen de zon helder 

 scheen, maar hare stralen onmiddellijk op den korf wierp, zag de 

 waarnemer een 50-tal bijen, die onder sterk gonzen om den korf 

 vlogen. Thans hielden zij zich niet lang aan den ingang op, maar 

 toonden zich veel stoutmoediger dan de eerste bij van den vorigen 

 avond, hetzij dat zij op het berigt dezer bij gerust waren, hetzij 

 dat hun groot aantal hun moed inboezemde. Zij onderzochten naauw- 

 keurig al de deelen van den korf en vlogen daarna, elk afzonderlijk 

 en zonder elkander af te wachten, weder weg. Een oogenblik later 

 en alles was weder stil. 



Praeières' nieuwsgierigheid was nu ten hoogste gespannen. Hij 

 had wel in oude geschriften over de bijen gelezen, dat deze insekten, 

 vóór zij den moederkorf verlaten , de omstreek hunner woning overal 

 onderzoeken , maar had het nooit zelf gezien ; en daar hem deze zaak 

 van aanbelang voorkwam , als in verband staande met hooger geest- 

 vermogens dan velen wel, gemakshalve, aan de insekten toekennen, 

 besloot hij zoo lang bij den korf te blijven wachten, tot hij iets 

 naders hieromtrent vernam. 



Zijn geduld, werd op geene al te harde proef gesteld. Twee uren 

 na het vertrek der laatste bijen, zette zich een fraaije bijenzwerm 

 in dezen nieuwen korf neder en bevestigde alzoo het voorgevoelen 

 des waarnemers. 



Kan men, na dit alles, nog betwijfelen dat de bijen in dit geval 

 bijna zoo handelen of zij met verstand begaafd waren, en dat zij 

 noodzakelijk eene taal, welke dan ook, moeten hebben, om elkan- 

 der den uitslag hunner nasporingen mede te deelen. 



Het bleek naderhand dat de zwerm van eenen grooten afstand 

 afkwam, daar de eigenaar den zwerm gevolgd was en hem eindelijk 

 in den nieuwen korf van frarières zich had zien nederzetten. 



V. H. 



