32 ALBUM DER NATUUR. WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



grondstof der tweekleppige sclielpen zou overeenkomen of identisch zijn met 

 de Chitine der Insekten en Crustaceën {Froriep's Notizen^ 1857 JSTr. 9). 



D. L. 



Bliksem en donder komen steeds te gelijk voor, gelijk, raillard heeft 

 aangetoond ((76»/2j!?^e5 ;•(?;^rf. T. XLiii p. 816). Wel is waar ziet men soms bij 

 nacht bliksem zonder donder te hooren, gelijk men ook bij dag donder 

 hoort zonder bliksem te zien, maar dit is gemakkelijk te verklaren. Elke 

 bliksem is altijd van eene en dezelfde soort. De zoogenaamde kog eivormig e , 

 die nu en dan onder onweerswolken zijn waargenomen, en volgens eenige 

 natuurkundigen eene (twijfelachtige) verwantschap met geözoniseerde zuur- 

 stof zouden bezitten, behooren even zoo weinig tot de kategorie des blik- 

 sems, als de dwaallichten, vuurkogels en andere lichtende verh e velingen. 

 Bij het weerlichten geschiedt de ontlading beneden den horizon (zoodat het 

 zelfs plaats kan hebben bij eenen voor den waarnemer volkomen helderen 

 hemel) , of achter eene wolk- of regenbedekking. Is deze bedekking niet 

 digt genoeg , dan vertoont zich de vonkstraal als eene niet scherp begrensde 

 gekleurde streep van licht. In waarheid is echter iedere bliksemstraal een 

 scherp begrensde , meer of minder breede lichtdraad, gelijk wij die kunnen 

 waarnemen bij het overspringen van een elektrischen vonk. De sterkte 

 van het geluid is geëvenredigd aan de grootte van den overspringenden 

 vonk. Er kunnen gevallen voorkomen, waar (bepaaldelijk in den nacht) 

 de afstand van de plaats der ontlading nabij genoeg is voor den indruk 

 des lichts , maar te ver verwijderd voor de waarneming van het geluid , 

 in Avelke rigting ook; het omgekeerde kan bij dag plaats grijpen. Men 

 heeft het Aveerlichten in verband willen brengen met het elektrisch licht 

 in het luchtledige ; m^aar men moet hierbij indachtig zijn , dat de digtheid 

 der lucht op de hoogte der onweerswolken nooit zóó gering is, als in de 

 luchtledige of met zeer verdunde lucht gevulde toestellen, door welke de 

 elektriciteit zonder eenig gedruisch heen gaat. Bovendien volgen in de 

 zonder twijfel op aanmerkelijke hoogte zeer verdunde lucht, de bliksemstralen 

 elkander snel op, daar de slagwijdte omgekeerd evenredig is aan de digt- 

 heid der lucht, en zijn zij daarom in die tot verwekking en voortplanting 

 van het geluid minder geschikte luchtlagen, reeds op zich zelf van ge- 

 ringere sterkte. D. L. 



