WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 39 



hoek des oogs, en drukt zachtjes den oogbol in dwarse rigting zamen , zoodat 

 men daardoor de bolheid van het hoornvlies eenigzins vermeerdert. Door 

 deze handgreep , die even gemakkelijk als de eerste is , wordt almede de 

 accommodatie veranderd; de eerste, naastbij staande speld ziet men nu 

 duidelijk, de tweede nevelachtig. , Ook hier kan geene inwendige inspanning 

 de accommodatie tot de verst afstaande speld terug brengen , zoolang de 

 vingers voortgaan met drukken. 



Met deze proeven moeten eenige feiten in verband worden gebragt, die 

 daarmede in naauw^e betrekking staan. — Zoo is het bekende half digt 

 sluiten der oogen door bijzienden , wanneer deze iets op een afstand duidelijk 

 willen zien, niets dan een middel om het hoorn vlies af te platten, Eene 

 eenigzins overvloedige traanafscheiding brengt, op het oogenblik wanneer het 

 voclit door de sleuf loopt , die gevormd wordt door het hoornvlies en den 

 rand van het onderste ooglid, eene buitengewone verlenging van het ge- 

 zigt te weeg, hetgeen niet anders kan worden verklaard dan door eene 

 afplatting van het hoornvlies, door die tranen veroorzaakt. 



Uit deze proeven en feiten besluit sïolïz: 



1". Dat eene physische verandering in den toestand van het oog de 

 oorzaak is der accommodatie; 



2", Dat deze verandering de eenige en onmisbare oorzaak der accom- 

 modatie is; 



3". Dat die verandering in het oog meer bepaaldelijk en bijna uitslui- 

 tend de kromming van het hoornvlies betreft. 



Stoltz houdt het er voor, dat, bij de natuurlijke accommodatie, de 

 vergrooting van de kromming van het hoornvlies veroorzaakt wordt door 

 de werking der oogspieren. De herstelling der natuurlijke kromming hangt 

 af van de natuurlijke veerkracht der deelen , en , volgens stqltZ , van de 

 drukking der lucht, die in tegenovergestelde rigting van die der oogspie- 

 ren werkt. {Compt. rend. T. XLIV, pag, 388.) 



De beide eerste gevolgtrekkingen, die sïoltz uit zijne eenvoudige, maar 

 daarom niet minder belangrijke proeven afleidt, zijn allezins juist, en het is 

 daarenboven niet te ontkennen , dat de meerdere of mindere kromming van 

 het hoornvlies ook het oog accommodeert voor verschillende afstanden. Moei- 

 jeUjk echter is het, naar het inzien van Ref,, om daaruit als derde ge- 

 volgtrekking af te leiden, dat de natuurlijke accommodatie van het oog, 

 zoo niet uitsluitend, dan toch vooral afhangt van de meerdere of mindere 

 afplatting van het hoornvlies. Men zie de in 1855 door de Holl. maat- 



