WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Alkoholische gisting. — Het is aan berthelot gelukt de alkoholische 

 gisting te doen ontstaan in eenige stoffen, (glycerine, niannite, dulcine 

 en sorbine) , die , hoewel in physisclie eigenschappen en scheikundige zamen- 

 stelling naderende tot de ware suikerachtige stoffen (rietsuiker, druiven- 

 suiker of glucose , melitose) , zich toch daarvan tot hiertoe schenen te on- 

 derscheiden door het gemis der eigenschap van door gisting alkohol en 

 koolzuur te vormen. Berïhelot heeft bevonden, dat zulk eene gisting 

 in eerstgenoemde stoften kan worden opgewekt door verschillende stikstof- 

 houdende dierlijke zelfstandigheden , zoo als caseine, gelatine enz., onder 

 tegenwoordigheid van koolzuren kalk , of eene andere basis , welker werking 

 alleen bestaat in het neutraliseren van de gelijktijdig gevormde zuren, 

 namelijk azijnzuur, melkzuur en boterzuur. Bovendien heeft er bij deze 

 gisting steeds eene ontwikkeling van hydrogenium plaats. 



Hg. 



Nieuw cWoruretum silicii en oxydum silicii. — Wöhler en buff hebben 

 door gloeijing van silicium in een stroom van droog chloorwaterstofzuur 

 eene nieuwe verbinding van chlor en silicium daargesteld. Zij is een rookend, 

 zeer beweeglijk vocht, dat vlugtiger is dan het reeds bekende chlorsilicium 

 S.Cl^. In water gebragt, vormt zich daaruit chlorwaterstofzuur en een 

 nieuw oxyd van silicium. Dit laatste is eene witte zelfstandigheid, die een 

 weinig oplosbaar in water en zeer oplosbaar in alkaliën is, zelfs in am- 

 moniak, waarbij zich hydrogenium ontwikkelt, terwijl het in kiezelzuur 

 overgaat. Aan de lucht verwarmd, ontbrandt het, waarbij het een sterk 

 wit licht verspreidt en hydrogenium vrij wordt, dat ontvlamt, W. en B. 

 houden zich thans onledig met de zamenstelling dezer beide verbindingen 

 te onderzoeken {Compt. rendus XLIV, p. 834). 



Hg. 



Het Zodiakaal licht. — Bij de verschillende hypothesen aangaande den 

 aard van dit raadselachtig verschijnsel is onlangs eene nieuwe gevoegd. 

 G. JONES leidt namelijk uit eene groote reeks van waarnemingen, gedaan 



BIJBLAÜ. A. D. N. 7 



