WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 51 



nog steeds sommige der andere réaktieven op deze stof aankleeft, welligt 

 in eenige gevallen goede diensten kan bewijzen. 



Het te onderzoeken vocht wordt in een proefglaasje vermengd met een 

 gelijk volume eener oplossing van koolzm-e soda (uit 3 gewigtsdeelen wa- 

 ter en 1 gewigtsdeel gekristalliseerde koolzure soda), en vervolgens daarbij 

 gevoegd eene kleine hoeveelheid basisch salpeterzuur bismuthoxyd {magis- 

 terium bismuthi). Dit mengsel wordt aan de kook gebragt, en vertoont 

 dan het aanvankelijk sneeuwwitte bismuthzout de geringste zwarte of 

 graauwe kleuring , dan zoude deze , volgens böttger , een zeker kentee - 

 ken zijn van de tegenwoordigheid van druivensuiker. Zuivere rietsuiker 

 vertoont deze reactie niet. 



Hg. 



Zetmeel. Melsens (Z. TInstitut N». 1219, 13 Mai 1857, p. 160) 

 deelde onlangs aan de Belgische Akademie eenige waarnemingen over het 

 araylum mede, die niet van gewigt ontbloot zijn en welligt strekken 

 kunnen, om onze denkbeelden aangaande het maaksel der amylumkorrels 

 eenigermate te wijzigen. 



Hij stelde amylum gedurende eenen geruimen tijd bloot aan de inwer- 

 king van zeer verdunde minerale zuren bij eene geringe warmte, van or- 

 ganische zuren, diastase , pepsine of een mengsel dezer stoffen. Daardoor 

 wordt volgens hem de inhoud der korrels opgelost. Onder het mikroskoop 

 vertoonen zij zicli schijnbaar onveranderd, alleen doorschijnender dan 

 vroeger; het Jiilum (de kern) en de groeistrepen (grenzen der concentri- 

 sche lagen) zijn nog zigtbaar, maar de korrels hebben het vermogen ver- 

 loren , om door iodium blaauw te worden. Zij verkrijgen daardoor eene 

 geel- of roosachtige tint. Onder den invloed van zwavelzuur gaat deze 

 tint echter in blaauw over, even als zulks bij cellulose het geval is. 



Daar men hier nu niet wel denken kan aan eene omzetting van amj''- 

 lum in cellulose door de aangewende reagentien, die veeleer het tegendeel 

 zouden uitwerken, zoo schijnt uit deze proeven te volgen, dat de amy- 

 lumkorrels uit een of meerdere dunne lagen van cellulose bestaan , waar- 

 tusschen dan de stof bevat is , die door de inwerking van iodium dadelijk 

 blaauw wordt en welke derhalve het eigenlijke, nog niet geheel zuiver 

 daargestelde amylum zoude wezen. Hg. 



