56 ALBUM DER NATUUR. 



gemelden houten voet is vastgescliroefd. Om den houten koker is in vijf 

 of zes lagen een met zijde geisoleerd koperdraad gevonden. Het eene 

 uiteinde van dezen draad is verbonden aan de verbindingschroef , ter reg- 

 terzijde op den voet van liet werktuig geplaatst; het andere uiteinde is 

 tot eene , in de figuur zigtbare , spiraal gewonden en eindelijk vast gemaakt 

 aan het ondereind van de ijzeren staaf. Van het stiftje daaronder voert 

 een geleiddraad naar de verbindingschroef, links op den voet. Als nu 

 het apparaat door deze schroeven met eene kleine galvanische batterij in 

 verbinding is gebragt, dan zal de stroom daarvan, zoolang de beide pla- 

 tina oppervlakten van de staaf en de stift met elkaar in aanraking zijn, 

 om den houten koker en dus om de ijzeren staaf gaan en deze magnetisch 

 maken. Brengt men nu den ijzeren bol in slingeringen, dan geschiedt het 

 volgende. Die bol wordt door den elektromagneet aangetrokken en trekt 

 dezen aan, en wel des te sterker naar mate bij de beweging des eersten 

 de afstand tusschen beide geringer wordt. Is de bol juist boven den elek- 

 tromagneet aangekomen, dan werkt die aantrekking in vertikale rigting 

 en is sterk genoeg om de staaf op te ligten en dus de geleiding te 

 verbreken; waardoor hij zijne kracht verliest, weder daalt, de geleiding 

 herstelt en dus weder magnetisch wordt. Het moment van inertie van 

 staaf, hefboompjes en gewigtjes is evenwel groot genoeg om voor 

 deze beweging een merkbaren tijd noodig te maken; zoodat de ijzeren 

 bol, vóór dat de staaf hare mxagneetkracht terug heeft ontvangen, deze 

 ver genoeg is voorbijgegaan om daardoor in zijne beweging niet merkelijk 

 te worden gehinderd. Bij zijnen terugkeer wordt hij op nieuws aange- 

 trokken, ligt de staaf weder op, enz,, en door die steeds zijnen gang 

 versnellende aantrekkingen wordt hij in voortdurende beweging gehouden. 

 Daar die aantrekking in alle rigtingen rondom de staaf even sterk is, 

 kan de bol slingeren in elk vlak, en dus zal de schijnbare afwijking van 

 zijn slingervlak op den verdeelden cirkel, die de staaf omringt, zigtbaar 

 moeten worden. 



Eenigen tijd nadat deze toestel afgewerkt was , gat de fransche Illusiration 

 eene teekening van de inrigting van foucault , zooals die op de tentoon- 

 stelling aanwezig was. Het bleek mij hieruit, dat, ik zonder het te weten, 

 haar aanmerkelijk had vereenvoudigd. Foucault bezigt twee elektromag- 

 neten , naar het mij voorkomt alleen met het doel om den tijd tusschen de 

 verbreking en weder aanhechting van den stroom te verlengen. Bij zijnen 

 vele ellen langen en dus zeer langzaam bewogenen slinger was natuurlijk 

 eene grootere tijdruimte eene behoefte; ik geloof echter, dat deze, al wilde 



