WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Kristallens. Uit een verslag door valenciennes en fremy aan de Fran- 

 sche Akademie gedaan over onderzoekingen van de zamenstelling der 

 kristallens bij onderscheiden dieren , blijkt dat elke lens steeds uit twee 

 gedeelten bestaat die morpliologisch en chemisch verschillend zijn. Dit 

 feit, trouwens reeds vroeger aangewezen, is door hen nader bevestigd en 

 vooral uit het scheikundige oogpunt aan een naauwkeuriger onderzoek 

 onderworpen. De buitenste of schors-lagen , exophacine door V. en F. ge- 

 heeten, verschillen steeds van de binnenste die den kern zamenstellen , 

 endopkacine V. en F. 



Bij de zoogdieren, vogels en reptiliën is de eiwitachtige stof, die zoo- 

 wel de schors als de kern grootendeels zamenstelt en in en tusschen de 

 platte lensvezelen bevat is , oplosbaar in water ; in beide gevallen komt 

 zij ook daarin overeen, dat zij door chloorwaterstofzuur geene blaauwe 

 kleur aanneemt; maar de uit de schors verkregen oplossing verschilt van 

 die van gewoon eiwit bovendien daardoor , dat zij door koking niet coagu- 

 leert. Daar echter, zoowel de scheikundige zamenstelling als de werking 

 der reactieven eene groote overeenkomst met andere eiwitachtige zelfstan- 

 digheden aanwijzen, zoo hebben V. en F. deze stof meialöiimine genoemd. 

 De eiwitachtige stof van de kern coaguleert door koking. In alkohol 

 wordt zij hoornachtig en behoudt nog eenige doorschijnendheid, terwijl 

 daarentegen de schors-lagen geheel ondoorschijnend worden. Overigens 

 verschilt zij in zamenstelling en verhouding tegenover andere reactieven 

 niet van gewoon hoender-eiwit. 



De kern uit de kristallens der visschen bestaat uit eene zelfstandigheid , 

 die, hoewel isomerisch met andere eiwitachtige stoffen, geheel van die der 

 zoogdieren, vogels en reptiliën verschilt door de volkomen onoplosbaar- 

 heid in water. V. en F. hebben deze zelfstandigheid pkaconine genoemd. 

 Geheel hiermede overeenstemmend is de kern in de lens der Cephalopoden. 

 (Compt. rend. XLIV p. 1122). 



Hg. 



Bastaarden van de familie der Eenden. De selys longchamps had in 1845 

 vijf en twintig verschillende kruisingen in de familie der Anatideën aange- 

 wezen. Sedert dien tijd is de lijst daarvan tot 44 aangegroeid. Deze 



BIJBL. A. 1). N. 8 



