76 ALBUM DER NATUUR. 



namen van eenige zoodanige visschen op. Deze naraen zijn gedeeltelijk 

 aan deze geluiden ontleend. Zoo is het ook met de hedendaagsche namen 

 van sommige visschen gesteld , waaronder ik slechts de knorhanen (Tn- 

 glae), die aan onze kusten gevangen worden, behoef te vermelden. Joh. 

 MULLER, de beroemde physioloog, niet minder groot vergelijkend ont- 

 leedkundige en dierkundige, heeft in een klein maar zeer geleerd opstel 

 de berigten der ouden over deze geluidgevende visschen verzameld; ver- 

 volgens eene stelselmatige lijst van visschen gegeven, bij welke volgens 

 oudere en nieuwere schrijvers geluiden zijn opgemerkt, en eindelijk eenige 

 waarnemingen medegedeeld omtrent de geluiden van sommige visschen. 

 Men moet hierbij wel onderscheiden of het geluid onder water, of alleen 

 wanneer de visch uit het water gehaald is, voortgebragt wordt. Met den 

 mond kan een visch in de lucht smakken. Geluiden , die onder water 

 waargenomen worden, kunnen niet door de lucht worden voortgebragt, 

 tenzij de zwemblaas eene uitvoerende, wijde buis heeft, waaruit de 

 lucht kan ontsnappen. Maar de meeste geluidgevende visschen hebben 

 een gesloten luchtblaas, zooals ScicBna en Trigla. Het geluid moet dus 

 door de beweging van harde deelen, door een kraken of een knarsend geluid 

 van eene geleding, b. v. van het kieuwdeksel of, zooals bij Synodontis , van 

 eene groote, stekelvormige straal worden voortgebragt. De meening van 

 VALENCiENNES , die het tegendeel beweerde, wordt hier op eene stellige 

 wijze door muller bestreden. Het onderzoek is nog niet afgeloopen. Wan- 

 neer latere uitkomsten tot onze kennis komen, zullen wij ze aan onze 

 lezers mededeelen. J. v. d. H. 



Dr. Theodor Bilharz. Das eleMrische Organ des Zitterwelses , anatomisch 

 besch'ieben. Leipzig , fol. 1857. 



De in weerwil van talrijke nasporingen, door geoffroy st, hilaire, 



VALENCIENNES, PETERS, VALENTIN , SAVI , WAGNER , PACINI , nog steeds 



in verscheidetie opzigten raadselachtige organen , waardoor sommige vis- 

 schen het vermogen bezitten om elektrieke schokken te geven, hebben 

 eenen nieuwen en grondigen onderzoeker gevonden in Dr. bilharz , die 

 door zijn voortdurend verblijf in Egypte eene uitmuntende gelegenheid 

 had een dezer visschen, namelijk den in den Nijl en andere Afrikaansche 

 rivieren levenden Silurus electricus l. {Malapterurus electricus lacep.) in 

 verschen toestand en in genoegzaam aantal te verkrijgen, omhetmoeije- 

 lijke onderzoek van het maaksel des elektrischen orgaans met de ver- 

 eischte zorg en naauwkeurigheid te verrigten. De uitkomsten van dit 



