78 



ALBUM DER NAÏUUK, 



vond B. op korten afstand van de voorvlakte van dit laatste een tamelijk 

 groot (0,3 millim. in doorsnede hebbend) ganglienligchaam , dat voorzien 

 is van talrijke verlengselen. Een dezer verlengselen zet zich, volgens b., 

 onmiddelijk voort in den as-cylinder van de primitief buis der zenuw. 



Het elektrisch orgaan is onmiddelijk onder de huid gelegen en zoo 

 groot, dat het ruim een vierde van het geheele gevvigt des ligchaams 

 uitmaakt. Dit laatste is namelijk omgeven door een soort van huidzak, 

 die op de meeste punten slechts los met de onderliggende weefsels zamen- 

 hangt. De wanden van dezen zak bestaan aan de buitenzijde uit de eigen- 

 lijke huid, aan de binnenzijde uit een stevig peesvlies. Daar tusschen is 

 eene geleiachtige, min of meer aan het glasvocht van het oog herinne- 

 rende massa bevat. Het grootste gedeelte daarvan, namelijk tot op korten 

 afstand van den kop en van de staartvin, is het eigenlijk elektrische or- 

 gaan, dat in werkelijkheid nog uit twee zijdelingsche helften is zamen- 

 gesteld. De genoemde huidzak is met de onderliggende spieren slechts los 

 door bindweefsel verbonden. Daaronder ligt eene vetlaag, die echter niet 

 zoo aanzienlijk en gelijkmatig is, dat zij als isolator zoude kunnen die- 

 nen, zooals PACiNi vermoed had. 



Het histologisch onderzoek van het elektrisch orgaan is door b. voor- 

 namelijk aan in chromzuur verharde praeparaten bewerkstelligd. Het is 

 zamengesteld uit een zeer groot aantal digt bij elkander, nagenoeg lood- 

 regt op de lengteas staande plaatjes, die van boven aan de huid, van 

 onderen aan het genoemde peesvlies bevestigd zijn. Deze plaatjes zijn op 

 vele punten onderling kringsgewijs zamengegroeid , zoodat daardoor eene 

 groote menigte lensvormige holten of vakjes ontstaan. De grootste mid- 

 dellijn dezer vakjes is gemiddeld 1 millim. Zij zijn gevuld met vocht, 

 doch, daar elke holte op zichzelve staat en niet met andere zamenhangt, 

 zoo loopt dit vocht , bij de doorklieving van het orgaan , alleen uit de 

 gekwetste vakjes. 



Een der opmerkelijkste uitkomsten van het door b. verrigt onderzoek 

 is, dat elk dezer vakjes eene eigendommelijke, schijfvormige, vliezige 

 uitbreiding bevat, welke hij als het eigenlijke elektromotorische element 

 en als de uitbreiding van een zenuwtakje beschouwt, dat in het vakje 

 dringt, tegen welks achterwand dit plaatje gelegen is. Hij noemt het 

 daarom de elektrische plaat of de zenuw -einclplaat. Gemiddeld is de door- 

 meter van deze plaat gelijk aan die van het vakje, namelijk 1 millim.; 

 hare dikte bedraagt in het midden y'jj — is» ^^"^ de randen -j^5 — ^J^ millim. 

 Aan hare beide oppervlakten is zij bekleed door een zeer dun vlies. De 



