WKTKNSCHAPPELIJK BIJBI.AD. 79 



daarbinnen bevatte inboud der plaat bestaat uit eene weeke, glasheldere 

 grondraassa, waarin talrijke fijne korreltjes en grootere kernen verstrooid 

 liggen. Het zenuwsteeltje , dat in het raiddenpunt der plaat, in eene kleine 

 uitholing, is ingeplant, is eene onmiddelijke voortzetting van een der tak- 

 jes, waarin zich de primitief buis der elektrische zenuw splitst; de plaat wordt 

 door B. gehouden voor eene uitbreiding van den ascylinder , dat is , voor eene 

 peripherische ophooping van grijze zenuwzelfstandigheid , die men schier een 

 peripherisch centraal orgaan zoude kunnen noemen. Hierdoor wordt de ge- 

 ringe massa van de slechts een enkele primitiefbuis bevattende elektrische 

 zenuw verklaarbaar; daar namelijk iedere plaat een centraalorgaan is, zoo 

 heeft de zenuw niets te doen, dan het bevel tot werking over te brengen. 

 B. besluit zijn werk met eene vergelijking der uitkomsten van zijn on- 

 derzoek aan Silurus electricus met die, w^elke valentin, savi, wagner en 

 PACINI, betreffende de elektrische organen van Gymnotus electricus, Tor- 

 pedo ocellata en T. marmorata hebben bekend gemaakt. Hij leidt daaruit 

 af, dat vermoedelijk ook bij deze visschen eene dergelijke zenuweindiging 

 bestaat, alhoewel zij tot hiertoe niet is aangewezen. Hg. 



Bloedsomloopstelsel bij de visschen. In eene der jongste zittingen van 

 de Keizerlijke Academie te Weenen, deelde hyrtl de uitkomsten van een 

 onderzoek mede, dat op nieuw doet zien, dat er tusschen de klassen der 

 visschen en der reptiliën geen scherpe grenslijn kan getrokken worden. 



Hij had van onzen onvermoeiden landgenoot bleeker te Batavia exem- 

 plaren ontvangen van Monopterus en AmpMpnous , nog in genoegzaam 

 goeden staat om de opspuiting der vaten te veroorloven. Daardoor ont- 

 dekte hij bij deze visschen eene vaatverdeeling, die aanduidt, dat het hart 

 niet, gelijk bij andere visschen, zuiver aderlijk is, maar dat het slagader- 

 lijk en aderlijk bloed beide ontvangt. De arteria branchialis geeft na- 

 melijk takken af aan de weeke deelen van den kop, en het slagaderlijk 

 bloed der kieuwen en dat van den merkwaardigen ademhalingszak bij 

 Amphipnous keert niet terug naar de aorta, maar naar het hart zelf. 

 De verdeeling van de arteria branchialis is klaarblijkelijk gelijk aan die 

 bij Amphiuma, zoodat de genoemde vischgeslachten een overgang tot de 

 Reptilia dipnoa daarstellen. Hg. 



Geleidingsvermogen van koperdraad voor den elektrischen stroom. Bij het 



meten der wederstanden in verschillende koperen geleiddradon voor tele- 

 grafen vond prof. w. thomson het volgende: 



