82 ALBUM DER NATUUR. 



dellijn bezigde , men reeds zeker zou kunnen zijn , dat het aandeel van het 

 daardoor beschermde gebouw in den bliksemstroom tot een geheel on- 

 merkbaar en volstrekt onschadelijk minimum zou zijn gereduceerd, met 

 andere woorden, dat het doel van dien afleider daarmede volkomen zou 

 zijn bereikt, zoolang de draad ongedeerd bleef. 



Het zou evenwel kunnen zijn dat dit laatste spoedig niet meer het geval 

 was j want om van mechanische beleedigingen niet te gewagen , zou misschien 

 de eerste heftige elektrische ontlading uit den dampkring eenen draad als 

 dezen kunnen doen gloeijen en smelten. Dit nu mag natuurlijk niet kunnen 

 geschieden , vooral het laatste niet. Men is dus gedwongen om den afleider 

 veel dikker te nemen , dan anders het geval zou behoeven te zijn , ten 

 einde zeker te kunnen wezen , dat er ook bij de heftigste ontlading geen 

 gevaar van smelten voor hem kan bestaan. 



Werd door deze laatste voorwaarde het vraagstuk niet wat meer gecom- 

 pliceerd, dan zou elke opgave der elektrische geleidbaarheid van verschil- 

 lende metalen reeds te gelijk eene tabel van hunne betrekkelijke Avaarde 

 als materiaal tot een afleider zijn, indien men den prijs buiten rekening 

 liet ; en wilde men deze in rekening brengen , dan zoude men voor elk metaal 

 gegevene getallen waarden slechts door het produkt van hunnen prijs per 

 gewigtsesnheid en hun soortelijk gewigt behoeven te deelen , om de zoo 

 verkregen quotiënten als verhoudingsgetallen te kunnen aanmerken , die 

 de betrekkelijke waarde van elk metaal als afleidermateriaal aangeven ; ter- 

 wijl de wederkeerige waarden van deze getallen den betrekkelijken prijs 

 zouden aanduiden van even goede afleiderstangen uit elk metaal vervaardigd. 



Om de laatstgenoemde voorwaarde mede in rekening te brengen , zou 

 men , — in aanmerking nemende 1^. dat de in elk metaal door een gegeven 

 stroom opgewekte warmte, onder overigens gelijke omstandigheden, omgekeerd 

 evenredig is met zijne warmte capaciteit , en 2^. dat het hier vooral aankomt , 

 niet^ om voor de verschillende metalen een zelfde maximum van warmte 

 aan te nemen , waarboven zij , eenen bliksemstraal geleidende , niet mogen 

 stijgen , maar daarop , dat zij ook door den sterksten niet kunnen worden 

 gesmolten^ — de boven voor elk metaal verkregene uitkomsten nog met 

 elks specifieke warmte en smelttemperatuur moeten vermenigvuldigen. 



Ik heb op deze wijze de getallen, die mijns inziens de betrekkelijke 

 geschiktheid van elk metaal tot eenen afleider aangeven , berekend voor 

 ijzer , rood koper , geel koper , zink en lood. Hieronder staan de uitkom- 

 sten van die berekeningen , met de gegevens , waarvan ik daarbij gebruik 

 gemaakt heb. 



