84 ALBUM DER NATUUR. 



reep wordt gemakkelijk aangebragt, in allerlei vormen gebogen en beves- 

 tigd, en de einden daarvan kunnen zonder veel omslag goed aan elkaar 

 worden verbonden ; maar bij eene ronde ijzeren stang hebben én het bui- 

 gen én die verbinding, als dit alles met oordeel geschiedt, niet zooveel 

 zwarigheid in, dat daardoor het arbeidsloon, daar de spits en de afleiding 

 in den grond overigens geheel dezelfde blijven , zoo aanmerkelijk zou 

 kunnen worden verhoogd. 



En de duurzaamheid ? Wat den wederstand tegen werktui gelijke beleedi- 

 gingen aangaat zal niemand een reep plaatlood in de verte willen gelijk- 

 stellen met eene ronde stang smeedijzer. Tegen den invloed der vochtige 

 lucht en het daar langs stroomend water schijnt het lood eenige voordee- 

 len te bezitten , maar deze verdwijnen, wanneer men in aanmerking neemt , 

 dat, om eenige zekerheid aan te bieden, de verschillende deelen eener loo- 

 den reep aan elkaar moeten zijn gesoldeerd, dus door oen heterogeen me- 

 taal verbonden , welke verbinding op den duur aan oxydatie veel minder 

 wederstand biedt, dan eene waar twee oppervlakten van hetzelfde metaal 

 tegen elkaar zijn gedrukt, zooals dit bij ijzeren stangen het geval is. 



En er is nog iets meer. Men stelle zich twee afleiders, een looden en 

 een ijzeren, voor, die beide in vele jaren niet zijn nagegaan noch onder- 

 houden. Men wil zich van hunnen toestand overtuigen en meet daartoe 

 den wederstand , dien zij aan een ey door heengaanden stroom bieden, met 

 behulp van een galvanisch element en den een of anderen Kheometer. 

 Vindt men dien onbeduidend, dan is dit vioor den ijzeren een onbedriege- 

 lijk teeken dat Jiij te vertromoen is , voor den looden niet. Immers het zou 

 kunnen zijn dat bij den ijzeren door inwatering aan de eene of andere 

 koppeling de beide einden der stang elkander , in plaats van over de geheele 

 oppervlakte, slechts op een klein, zeer klein plekje raakten. Dit zou aan 

 den wederstand niet te bemerken zijn, rhaar het zou ook in het minst 

 niet hinderen; want indien het al denkbaar is, dat bij een treffen door eenen 

 bliksemstraal op dit plekje het ijzer gesmolten zou worden, dan is het 

 toch ondenkbaar, dat daardoor de stang over hare geheele doorsnede een 

 eindweegs zou wegsmelten en dat er dus eene continuïteits -verbreking in 

 den afleider zou ontstaan. Maar wel zou dit, onder overigens gelijke om- 

 standigheden, bij eene looden stang het geval kunnen zijn, en bij deze 

 kan men dus het bij eene ijzeren volkomen toereikende beproevingsmiddel 

 door den elektrischen stroom niet , of hoogstens slechts als een bijkomend 

 hulpmiddel aanwenden. 



Vat ik al het bovengezegde zamen, dan staat het bij mij vast, dat er 



