WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 91 



eene dieper gelegene bevat talrijke overblijfselen van voorwerpen van 

 menschelijke industrie. Dr. ullmann verzamelde bijna duizend artike- 

 len: brokken grof aardewerk, steenen beitels, pijlpunten, bearbeide been- 

 stukken , doorboorde beerentanden , maar geen spoor van eenig metalen voor- 

 werp. De palen zelve zijn aan liet ondereind blijkbaar met behulp van 

 steenen werktuigen puntig gemaakt. Deze veenbedding behoort alzoo stellig tot 

 de allereerste periode der geschiedenis , het steentijdperk , dat het kopertijdperk 

 voorafgaat. De allerbovenste laag der veenbedding met voorwerpen van industrie 

 leverde sporen op van een plaats gehad hebbenden brand, en o. a. ook ver- 

 koolde graankorrels. Maar bij die overblijfselen vindt men ook talrijke been- 

 stukken van vele huisdieren, van het rund , het paard, het varken , de geit, 

 het schaap, de kat en van grootere en kleinere honden, verder ook van 

 menigerlei wild , van den eland , van vele herten , van den urus , van beeren , 

 van het wilde zwijn, van den vos, den bever, de schildpad en van ver- 

 scheidene vogelen; vele beenderen bleven nog onbepaald. Een atlas en een 

 kaakebeen werden door den oudheidkundige r. troyon aan picïet te 

 Geuève overgezonden, en deze verklaarde in het Meinummer 185 7 van de 

 Bibliothèque nniverselle de Genève, dat die beenderen ongetwijfeld van Cervus 

 euryceros afkomstig zijn. De lengte- en breedte-afmetingen van den atlas, 

 die volgens cuvier 0,267 en 0,089 meter bedragen, zijn bij dit exem- 

 plaar 0,265 en 0,088. Het gewigtige , tot dusver vaak nog betwijfelde 

 feit, dat het reuzenhert zelfs in Europa nog bestond, toen reeds de mensch 

 bezit begon te nemen van de aarde , is door het vinden van deze over- 

 blijfselen volkomen bewezen. {Allgem. deutsche Naturhist. Zeitung. III. 

 S. 352). D. L. 



Soortelijk gewigt van gesmolten stoffen, — Nasmyth deelde in de onlangs 

 gehouden vergadering der British Association eenige feiten mede ten 

 bewijze dat alle stoffen in den gesmolten toestand specifiek zwaarder zouden 

 zijn dan dezelfde stoffen in den vasten staat. "Wanneer men b. v. een stuk 

 lood werpt in gesmolten lood, dan drijft het eerste. Nasmyth zegt het- 

 zelfde waargenomen te hebben bij zilver, koper, ijzer, zink, tin, antimo- 

 nium, bismuth, glas, pek, hars, vet enz., en desgelijks bij alliages der 

 metalen en bij mengsels der bovengenoemde stoffen. Bovendien leidt hij 

 uit zijne proeven af, dat de gesmolten stoffen hun maximum van digtheid 

 bereiken bij 4",4 C boven hun smeltingspunt, even als zulks reeds lang 

 van het water bekend is, hetgeen derhalve, volgens hem, geenszins, zoo 

 als men tot hiertoe gemeend heeft, eene uitzondering op den regel zoude 



