92 ALBUM DER NATUUR. 



daarstellen , daar deze eigenschap veeleer het gevolg eener algemeene wet 

 zoude zijn. 



Daar de onderzoekingen, waarop nasmyth deze meening grondde, tot 

 hiertoe niet volledig zijn bekend geworden, zoo laat zich voor hetoogenblik 

 niets met eenige waarschijnlijkheid zeggen aangaande hare aannemelijkheid 

 boven de tot dusverre heerschende zienswijze. Wenschelijk is het echter 

 dat dit punt met zekerheid worde uitgemaakt, daar het zamenhangt met 

 de verklaring van eenige geologische verschijnselen, waarop nasmyth zelf 

 opmerkzaam heeft gemaakt. Is namelijk de genoemde wet van algemeene 

 geldigheid, dan moeten de gesmolten minerale stoffen, die zich onder de 

 gestolde aardkorst bevinden, tot het punt waarop zij vast worden afgekoeld 

 zijnde , zich uitzetten en kunnen dan de vaste korst opligten en in half 

 vloeibare stroomen zich door de gevormde barst of scheur eenen weg banen. 

 Zoo zouden de verschijnselen der vulkanen voor een deel kunnen verklaard 

 worden. Hg. 



Heting van den Chemischen invloed des lichts. — De gewig-tige invloed 

 die het licht op de geheele natuur heeft is genoeg bekend. Zonder licht 

 zoude geen organisch leven op onze planeet kunnen bestaan. Bepaaldelijk 

 zijn het de daarin bevatte zoogenaamde actinische of chemische stralen, 

 welke dien invloed uitoefenen, en hoogst wenschelijk is het derhalve een 

 middel te bezitten om de sterkte daarvan te meten. Een zoo eenvoudig 

 middel, als de thermometer is voor de warmte, biedt de tegenwoordige 

 wetenschap nog niet aan voor het meten van de chemische werking der 

 lichtstralen , maar toch is het mogelijk deze in maat en cijfers uit te drukken 

 door aanwending van het werktuig, dat reeds in 1843 door den Ameri- 

 kaanschen hoogleeraar draper , onder den naam van tithonometer is be- 

 schreven, en hetwelk in de hoofdzaak berust op liet beginsel, dat gelijke 

 voluraina chloor- en waterstofgas, verkregen door elektrische ontleding van 

 chloorwaterstofzuur , zich niet verbinden , zoolang het gasmengsel in het 

 duister staat, maar zich wel vereenigen onder den invloed van licht, en 

 zulks in regtstreeksche verhouding tot deszelfs sterkte. De gevoeligheid van 

 dit mengsel is zoo groot, dat draper bevond, dat eene elektrische vonk, 

 die, naar men zegt, minder dan een millioenste van eene seconde duurt, 

 reeds op een afstand daarop eenen merkelijken invloed uitoefent, en soms 

 zelfs eene ontploffing te weeg brengt , waardoor de tithonometer verbrijzeld 

 wordt. 



Deze eerste proeven van draper zijn jaren lang schier onopgemerkt 



