6 PIETER CAMPER IN ZIJN LEVEN EN WEU'KEN GESCHETST. 



ontving camper de uitnoodiging in gelijke betrekking aan het Amsterdam- 

 sche Athenaeum Illustre op te treden. Hij nam die uitnoodiging aan 

 (1755) en aanvaardde zijn nieuw professoraat met twee kort na elkan- 

 der gehouden redevoeringen, waarvan de onderwerpen * ditmaal recht- 

 streeks aan de voornaamste vakken zijner studie ontleend waren. 



In het volgende jaar (1756) huwde hij met j. bourboom, weduwe 

 van wijlen j. vosma , burgemeester van Harlingen , en dochter van 

 j. BOURBOOM, burgemeester van Leeuwarden. Dit huwelijk is, gelijk 

 wij zien zullen , van veel invloed geweest op camper's verderen levensloop. 



Gedurende zijn verblijf te Amsterdam hield camper zich vooral met 

 ziektekundige ontleedkunde bezig. Hij vereenigde een aantal door hem 

 verrichte waarnemingen in een afzonderlijk geschrift '^ , waarvan het 

 eerste deel in 1759, het tweede in 1762 verscheen, toen hij reeds zijn 

 professoraat nedergelegd en Amsterdam verlaten had , om zich weder 

 in Friesland, en wel op een hem toekomend buitenverblijf , Klein-Lan- 

 kum , in de nabuurschap van Franeker , te vestigen. De hoofdreden 

 hiervan was dat camper's echtgenoote , gelijk meer friesche dames , 

 ook nog in onzen tijd , eene zoo bijzondere voorliefde had voor de 

 provincie waarin zij geboren was , dat zij elders , gelijk men gewoon 

 is te zeggen , niet wel aarden kon. Vooral het drukke , woelige Am- 

 sterdam stond haar tegen. 



En zoo legde camper in 1761 zijne betrekking op negon-en-dertig- 

 jarigen leeftijd neder, om voortaan het leven van een landheer te lei- 

 den , niet echter van een zulken voor wien het voldoende is zijne oogen 

 te laten weiden over zich tot aan den horizon uitbreidende , met 

 runderen besprenkelde grasvelden. Integendeel, nog in hetzelfde jaar 

 verscheen van hem eene verhandeling, waarin een zijner gewichtigste 

 ontdekkingen is medegedeeld , namelijk die van het ware maaksel 

 van het gehoororgaan der visschen ^, waaromtrent men tot dusver 

 slechts zeer gebrekkige voorstellingen had. Ook schreef hij in dien tijd , 



' De anatomes in omnibus scientiis usu, en De certo in medicina. 



' Demonstrationes anatomico-pathologicae , I, 1759, II, 1762. In de werken der 

 Hollandsche maatschappij der wetenschappen verscheen bovendien in dien tijd eene ver- 

 handeling van zijne hand : Over den oorsprong der breulcen in nieuwgeborene kinderen, 



' OntleedJcundige beschrijving van het gehoor der gehieuwde visschen. — Deze 

 verhandeling werd later (1767), door hem zeer vermeerderd, als Mémoire sur Vorgane 

 de l'ouie des poissons , aan de Parijsche academie aangeboden en verscheen in hare 

 Mémoires in 1774, Vol. VII. 



